aankrien – Hunsrik verb conjugation

Hunsrik verb forms of aankrien

Infinitive

aankrien
/ˈɔːnˌkriːn/

Participle

aankried
Verb with object in accusative.

Present

ichaankrien
duaankriest
er;sie;das;maaankried
meeraankriee
deeraankried
sieaankriee

Past

ichhon aankried
duhost aankried
er;sie;das;mahod aankried
meerhon aankried
deerhod aankried
siehon aankried

Conditional

Imperative

2nd sing.aankrie
2nd plur.aankried

Related Verbs

Etymology

← aan + krien