Formes no personals
Infinitiu:
esperonar
Gerundi:
esperonant
Participi
| Sg.m | esperonat |
| Sg.f | esperonada |
| Pl.m | esperonats |
| Pl.f | esperonades |
Indicatiu
Present
| Sg.1 | esperone |
| Sg.2 | esperones |
| Sg.3 | esperona |
| Pl.1 | esperonem |
| Pl.2 | esperoneu |
| Pl.3 | esperonen |
Perfet
| Sg.1 | he esperonat |
| Sg.2 | has esperonat |
| Sg.3 | ha esperonat |
| Pl.1 | hem esperonat |
| Pl.2 | heu esperonat |
| Pl.3 | han esperonat |
Imperfet
| Sg.1 | esperonava |
| Sg.2 | esperonaves |
| Sg.3 | esperonava |
| Pl.1 | esperonàvem |
| Pl.2 | esperonàveu |
| Pl.3 | esperonaven |
Plusquamperfet
| Sg.1 | havia esperonat |
| Sg.2 | havies esperonat |
| Sg.3 | havia esperonat |
| Pl.1 | havíem esperonat |
| Pl.2 | havíeu esperonat |
| Pl.3 | havien esperonat |
Futur
| Sg.1 | esperonaré |
| Sg.2 | esperonaràs |
| Sg.3 | esperonarà |
| Pl.1 | esperonarem |
| Pl.2 | esperonareu |
| Pl.3 | esperonaran |
Futur perfet
| Sg.1 | hauré esperonat |
| Sg.2 | hauràs esperonat |
| Sg.3 | haurà esperonat |
| Pl.1 | haurem esperonat |
| Pl.2 | haureu esperonat |
| Pl.3 | hauran esperonat |
Passat simple
| Sg.1 | esperoní |
| Sg.2 | esperonares |
| Sg.3 | esperonà |
| Pl.1 | esperonàrem |
| Pl.2 | esperonàreu |
| Pl.3 | esperonaren |
Passat anterior
| Sg.1 | haguí esperonat |
| Sg.2 | hagueres esperonat |
| Sg.3 | hagué esperonat |
| Pl.1 | haguérem esperonat |
| Pl.2 | haguéreu esperonat |
| Pl.3 | hagueren esperonat |
Passat perifràstic
| Sg.1 | vaig esperonar |
| Sg.2 | vas esperonar |
| Sg.3 | va esperonar |
| Pl.1 | vam esperonar |
| Pl.2 | vau esperonar |
| Pl.3 | van esperonar |
Passat anterior perifràsticr
| Sg.1 | vaig haver esperonat |
| Sg.2 | vas haver esperonat |
| Sg.3 | va haver esperonat |
| Pl.1 | vam haver esperonat |
| Pl.2 | vau haver esperonat |
| Pl.3 | van haver esperonat |
Condicional
| Sg.1 | esperonaria |
| Sg.2 | esperonaries |
| Sg.3 | esperonaria |
| Pl.1 | esperonaríem |
| Pl.2 | esperonaríeu |
| Pl.3 | esperonarien |
Condicional perfet
| Sg.1 | hauria esperonat |
| Sg.2 | hauries esperonat |
| Sg.3 | hauria esperonat |
| Pl.1 | hauríem esperonat |
| Pl.2 | hauríeu esperonat |
| Pl.3 | haurien esperonat |
Subjuntiu
Present
| Sg.1 | esperone |
| Sg.2 | esperones |
| Sg.3 | esperone |
| Pl.1 | esperonem |
| Pl.2 | esperoneu |
| Pl.3 | esperonen |
Perfet
| Sg.1 | haja esperonat |
| Sg.2 | hages esperonat |
| Sg.3 | haja esperonat |
| Pl.1 | hàgem esperonat |
| Pl.2 | hàgeu esperonat |
| Pl.3 | hagen esperonat |
Imperfet
| Sg.1 | esperonara; esperonés |
| Sg.2 | esperonares; esperonesses |
| Sg.3 | esperonara; esperonés |
| Pl.1 | esperonàrem; esperonéssem |
| Pl.2 | esperonàreu; esperonésseu |
| Pl.3 | esperonaren; esperonessen |
Plusquamperfet
| Sg.1 | haguera esperonat; hagués esperonat |
| Sg.2 | hagueres esperonat; haguesses esperonat |
| Sg.3 | haguera esperonat; hagués esperonat |
| Pl.1 | haguérem esperonat; haguéssem esperonat |
| Pl.2 | haguéreu esperonat; haguésseu esperonat |
| Pl.3 | hagueren esperonat; haguessen esperonat |
Imperatiu
| Sg.2 | esperona |
| Sg.3 | esperone |
| Pl.1 | esperonem |
| Pl.2 | esperoneu |
| Pl.3 | esperonen |
Verbs conjugated like esperonar
abacallanar-se,
abaconar-se,
abadanar,
abadernar,
abagotar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abarganyar,
abarloar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abatollar,
abatussar,
abessonar, etc. (List truncated at 20 verbs)