Formes no personals
Infinitiu:
envetar
Gerundi:
envetant
Participi
| Sg.m | envetat |
| Sg.f | envetada |
| Pl.m | envetats |
| Pl.f | envetades |
Indicatiu
Present
| Sg.1 | envete |
| Sg.2 | envetes |
| Sg.3 | enveta |
| Pl.1 | envetem |
| Pl.2 | enveteu |
| Pl.3 | enveten |
Perfet
| Sg.1 | he envetat |
| Sg.2 | has envetat |
| Sg.3 | ha envetat |
| Pl.1 | hem envetat |
| Pl.2 | heu envetat |
| Pl.3 | han envetat |
Imperfet
| Sg.1 | envetava |
| Sg.2 | envetaves |
| Sg.3 | envetava |
| Pl.1 | envetàvem |
| Pl.2 | envetàveu |
| Pl.3 | envetaven |
Plusquamperfet
| Sg.1 | havia envetat |
| Sg.2 | havies envetat |
| Sg.3 | havia envetat |
| Pl.1 | havíem envetat |
| Pl.2 | havíeu envetat |
| Pl.3 | havien envetat |
Futur
| Sg.1 | envetaré |
| Sg.2 | envetaràs |
| Sg.3 | envetarà |
| Pl.1 | envetarem |
| Pl.2 | envetareu |
| Pl.3 | envetaran |
Futur perfet
| Sg.1 | hauré envetat |
| Sg.2 | hauràs envetat |
| Sg.3 | haurà envetat |
| Pl.1 | haurem envetat |
| Pl.2 | haureu envetat |
| Pl.3 | hauran envetat |
Passat simple
| Sg.1 | envetí |
| Sg.2 | envetares |
| Sg.3 | envetà |
| Pl.1 | envetàrem |
| Pl.2 | envetàreu |
| Pl.3 | envetaren |
Passat anterior
| Sg.1 | haguí envetat |
| Sg.2 | hagueres envetat |
| Sg.3 | hagué envetat |
| Pl.1 | haguérem envetat |
| Pl.2 | haguéreu envetat |
| Pl.3 | hagueren envetat |
Passat perifràstic
| Sg.1 | vaig envetar |
| Sg.2 | vas envetar |
| Sg.3 | va envetar |
| Pl.1 | vam envetar |
| Pl.2 | vau envetar |
| Pl.3 | van envetar |
Passat anterior perifràsticr
| Sg.1 | vaig haver envetat |
| Sg.2 | vas haver envetat |
| Sg.3 | va haver envetat |
| Pl.1 | vam haver envetat |
| Pl.2 | vau haver envetat |
| Pl.3 | van haver envetat |
Condicional
| Sg.1 | envetaria |
| Sg.2 | envetaries |
| Sg.3 | envetaria |
| Pl.1 | envetaríem |
| Pl.2 | envetaríeu |
| Pl.3 | envetarien |
Condicional perfet
| Sg.1 | hauria envetat |
| Sg.2 | hauries envetat |
| Sg.3 | hauria envetat |
| Pl.1 | hauríem envetat |
| Pl.2 | hauríeu envetat |
| Pl.3 | haurien envetat |
Subjuntiu
Present
| Sg.1 | envete |
| Sg.2 | envetes |
| Sg.3 | envete |
| Pl.1 | envetem |
| Pl.2 | enveteu |
| Pl.3 | enveten |
Perfet
| Sg.1 | haja envetat |
| Sg.2 | hages envetat |
| Sg.3 | haja envetat |
| Pl.1 | hàgem envetat |
| Pl.2 | hàgeu envetat |
| Pl.3 | hagen envetat |
Imperfet
| Sg.1 | envetara; envetés |
| Sg.2 | envetares; envetesses |
| Sg.3 | envetara; envetés |
| Pl.1 | envetàrem; envetéssem |
| Pl.2 | envetàreu; envetésseu |
| Pl.3 | envetaren; envetessen |
Plusquamperfet
| Sg.1 | haguera envetat; hagués envetat |
| Sg.2 | hagueres envetat; haguesses envetat |
| Sg.3 | haguera envetat; hagués envetat |
| Pl.1 | haguérem envetat; haguéssem envetat |
| Pl.2 | haguéreu envetat; haguésseu envetat |
| Pl.3 | hagueren envetat; haguessen envetat |
Imperatiu
| Sg.2 | enveta |
| Sg.3 | envete |
| Pl.1 | envetem |
| Pl.2 | enveteu |
| Pl.3 | enveten |
Verbs conjugated like envetar
abacallanar-se,
abaconar-se,
abadanar,
abadernar,
abagotar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abarganyar,
abarloar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abatollar,
abatussar,
abessonar, etc. (List truncated at 20 verbs)