kanin – Swedish noun declension

Swedish noun forms of kanin

Noun: kanin
Hyphenation:
Gender: Common gender

Nominative

Sg. Indef.kanin
Sg. Def.kaninen
Pl. Indef.kaniner
Pl. Def.kaninerna

Genitive

Sg. Indef.kanins
Sg. Def.kaninens
Pl. Indef.kaniners
Pl. Def.kaninernas

Sample Sentences

  • Han klappade den gulliga kaninen (He petted the cute rabbit)
  • Mina kaniner gillar morötter och att skutta runt (My rabbits like carrots and hopping around)
  • Kaninen knaprade på en morot (The rabbit nibbled on a carrot)

Etymology

From Middle Low German kanīn, konīn, from Old French connin, connil, from Latin cuniculus. See: Latin Nouns 'cuniculus'.

Verbs referencing "kanin"

Danish Nouns kanin, Icelandic Nouns kanína, Finnish Nouns kaniini.

Translations