Nominal Forms
Infinitive: repugnarse
Participle: Gerund: repugnándose
Indicative
Present
| me | repugno |
| te | repugnas |
| se | repugna |
| nos | repugnamos |
| os | repugnáis |
| se | repugnan |
Perfect
| me | he repugnado |
| te | has repugnado |
| se | ha repugnado |
| nos | hemos repugnado |
| os | habéis repugnado |
| se | han repugnado |
Past
| me | repugnaba |
| te | repugnabas |
| se | repugnaba |
| nos | repugnábamos |
| os | repugnabais |
| se | repugnaban |
Pluperfect
| me | había repugnado |
| te | habías repugnado |
| se | había repugnado |
| nos | habíamos repugnado |
| os | habíais repugnado |
| se | habían repugnado |
Preterite
| me | repugné |
| te | repugnaste |
| se | repugnó |
| nos | repugnamos |
| os | repugnasteis |
| se | repugnaron |
Preterite Perfect
| me | hube repugnado |
| te | hubiste repugnado |
| se | hubo repugnado |
| nos | hubimos repugnado |
| os | hubisteis repugnado |
| se | hubieron repugnado |
Future
| me | repugnaré |
| te | repugnarás |
| se | repugnará |
| nos | repugnaremos |
| os | repugnaréis |
| se | repugnarán |
Future Perfect
| me | habré repugnado |
| te | habrás repugnado |
| se | habrá repugnado |
| nos | habremos repugnado |
| os | habréis repugnado |
| se | habrán repugnado |
Subjunctive
Present
| me | repugne |
| te | repugnes |
| se | repugne |
| nos | repugnemos |
| os | repugnéis |
| se | repugnen |
Perfect
| me | haya repugnado |
| te | hayas repugnado |
| se | haya repugnado |
| nos | hayamos repugnado |
| os | hayáis repugnado |
| se | hayan repugnado |
Past
| me | repugnara |
| te | repugnaras |
| se | repugnara |
| nos | repugnáramos |
| os | repugnarais |
| se | repugnaran |
Past
| me | repugnase |
| te | repugnases |
| se | repugnase |
| nos | repugnásemos |
| os | repugnaseis |
| se | repugnasen |
Pluperfect
| me | hubiera repugnado |
| te | hubieras repugnado |
| se | hubiera repugnado |
| nos | hubiéramos repugnado |
| os | hubierais repugnado |
| se | hubieran repugnado |
Pluperfect
| me | hubiese repugnado |
| te | hubieses repugnado |
| se | hubiese repugnado |
| nos | hubiésemos repugnado |
| os | hubieseis repugnado |
| se | hubiesen repugnado |
Future
| me | repugnare |
| te | repugnares |
| se | repugnare |
| nos | repugnáremos |
| os | repugnareis |
| se | repugnaren |
Future Perfect
| me | hubiere repugnado |
| te | hubieres repugnado |
| se | hubiere repugnado |
| nos | hubiéremos repugnado |
| os | hubiereis repugnado |
| se | hubieren repugnado |
Conditional
Present
| me | repugnaría |
| te | repugnarías |
| se | repugnaría |
| nos | repugnaríamos |
| os | repugnaríais |
| se | repugnarían |
Perfect
| me | habría repugnado |
| te | habrías repugnado |
| se | habría repugnado |
| nos | habríamos repugnado |
| os | habríais repugnado |
| se | habrían repugnado |
Imperative
Affirmative
| te | repúgnate |
| se | repúgnese |
| nos | repugnémonos |
| os | repugnaos |
| se | repúgnense |
Negative
| no te repugnes |
| no se repugne |
| no nos repugnemos |
| no os repugnéis |
| no se repugnen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | repugnás |
| Venezuelan | repugnáis |
| Chilean | repugnái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | repugnés |
| Río de la Plata region | repugnes |
| Chilean | repugnís |
| Venezuela, Panama | repugnéis |
Imperative
repugná
Verbs conjugated like 'repugnarse'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'repugnarse'
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Cognates
-
Additional Information
I. Del lat. repugnare = luchar contra algo← re- = contra + pugnare = pelear.
1. (verbo intransitivo). Causar aversión, dar asco [la
hipocresía me repugna; me repugna el olor de la pintura].
2. (verbo transitivo, pronominal). Ser incompatibles dos cosas [la amistad y el engaño se repugnan].
3.
(verbo transitivo). Contradecir o negar algo [repugno esa opinión].
4. (verbo transitivo). Rehusar, hacer de mala gana una cosa o resistirse a hacerla [repugno tener que
marcharme].
FAM. Repugnancia, repugnante.
SIN. 1. Repeler. 2.
Oponerse. 3 y 4. Rechazar, resistirse, rehuir.
ANT. 1. Atraer. 3. Aprobar. 4. Aceptar, admitir.
Sample Sentences