Nominal Forms
Infinitive: expedientar
Participle: expedientado
Gerund: expedientando
Indicative
Present
| yo | expediento |
| tú | expedientas |
| él | expedienta |
| nosotros | expedientamos |
| vosotros | expedientáis |
| ellos | expedientan |
Perfect
| yo | he expedientado |
| tú | has expedientado |
| él | ha expedientado |
| nosotros | hemos expedientado |
| vosotros | habéis expedientado |
| ellos | han expedientado |
Past
| yo | expedientaba |
| tú | expedientabas |
| él | expedientaba |
| nosotros | expedientábamos |
| vosotros | expedientabais |
| ellos | expedientaban |
Pluperfect
| yo | había expedientado |
| tú | habías expedientado |
| él | había expedientado |
| nosotros | habíamos expedientado |
| vosotros | habíais expedientado |
| ellos | habían expedientado |
Preterite
| yo | expedienté |
| tú | expedientaste |
| él | expedientó |
| nosotros | expedientamos |
| vosotros | expedientasteis |
| ellos | expedientaron |
Preterite Perfect
| yo | hube expedientado |
| tú | hubiste expedientado |
| él | hubo expedientado |
| nosotros | hubimos expedientado |
| vosotros | hubisteis expedientado |
| ellos | hubieron expedientado |
Future
| yo | expedientaré |
| tú | expedientarás |
| él | expedientará |
| nosotros | expedientaremos |
| vosotros | expedientaréis |
| ellos | expedientarán |
Future Perfect
| yo | habré expedientado |
| tú | habrás expedientado |
| él | habrá expedientado |
| nosotros | habremos expedientado |
| vosotros | habréis expedientado |
| ellos | habrán expedientado |
Subjunctive
Present
| yo | expediente |
| tú | expedientes |
| él | expediente |
| nosotros | expedientemos |
| vosotros | expedientéis |
| ellos | expedienten |
Perfect
| yo | haya expedientado |
| tú | hayas expedientado |
| él | haya expedientado |
| nosotros | hayamos expedientado |
| vosotros | hayáis expedientado |
| ellos | hayan expedientado |
Past
| yo | expedientara |
| tú | expedientaras |
| él | expedientara |
| nosotros | expedientáramos |
| vosotros | expedientarais |
| ellos | expedientaran |
Past
| yo | expedientase |
| tú | expedientases |
| él | expedientase |
| nosotros | expedientásemos |
| vosotros | expedientaseis |
| ellos | expedientasen |
Pluperfect
| yo | hubiera expedientado |
| tú | hubieras expedientado |
| él | hubiera expedientado |
| nosotros | hubiéramos expedientado |
| vosotros | hubierais expedientado |
| ellos | hubieran expedientado |
Pluperfect
| yo | hubiese expedientado |
| tú | hubieses expedientado |
| él | hubiese expedientado |
| nosotros | hubiésemos expedientado |
| vosotros | hubieseis expedientado |
| ellos | hubiesen expedientado |
Future
| yo | expedientare |
| tú | expedientares |
| él | expedientare |
| nosotros | expedientáremos |
| vosotros | expedientareis |
| ellos | expedientaren |
Future Perfect
| yo | hubiere expedientado |
| tú | hubieres expedientado |
| él | hubiere expedientado |
| nosotros | hubiéremos expedientado |
| vosotros | hubiereis expedientado |
| ellos | hubieren expedientado |
Conditional
Present
| yo | expedientaría |
| tú | expedientarías |
| él | expedientaría |
| nosotros | expedientaríamos |
| vosotros | expedientaríais |
| ellos | expedientarían |
Perfect
| yo | habría expedientado |
| tú | habrías expedientado |
| él | habría expedientado |
| nosotros | habríamos expedientado |
| vosotros | habríais expedientado |
| ellos | habrían expedientado |
Imperative
Affirmative
| tú | expedienta |
| él | expediente |
| nosotros | expedientemos |
| vosotros | expedientad |
| ellos | expedienten |
Negative
| no expedientes |
| no expediente |
| no expedientemos |
| no expedientéis |
| no expedienten |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | expedientás |
| Venezuelan | expedientáis |
| Chilean | expedientái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | expedientés |
| Río de la Plata region | expedientes |
| Chilean | expedientís |
| Venezuela, Panama | expedientéis |
Imperative
expedientá
Verbs conjugated like 'expedientar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'expedientar'
experimentar,
amedrentar,
emparentar,
empecinar,
empeguntar,
empentar,
emprentar,
empresentar,
endentar,
excrementar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- castigar
- criticar
Etymology
1. Etymology tree
2. Latin expedientembor.
3. Spanish expediente
4. Spanish -ar
5. Spanish expedientar
6. From expediente + -ar.
Cognates
-
Additional Information
I. De expediente.
1. (verbo transitivo). Abrir expediente a un funcionario, estudiante o empleado.
Sample Sentences