Nominal Forms
Infinitive: entroncarse
Participle: Gerund: entroncándose
Indicative
Present
| me | entronco |
| te | entroncas |
| se | entronca |
| nos | entroncamos |
| os | entroncáis |
| se | entroncan |
Perfect
| me | he entroncado |
| te | has entroncado |
| se | ha entroncado |
| nos | hemos entroncado |
| os | habéis entroncado |
| se | han entroncado |
Past
| me | entroncaba |
| te | entroncabas |
| se | entroncaba |
| nos | entroncábamos |
| os | entroncabais |
| se | entroncaban |
Pluperfect
| me | había entroncado |
| te | habías entroncado |
| se | había entroncado |
| nos | habíamos entroncado |
| os | habíais entroncado |
| se | habían entroncado |
Preterite
| me | entronqué |
| te | entroncaste |
| se | entroncó |
| nos | entroncamos |
| os | entroncasteis |
| se | entroncaron |
Preterite Perfect
| me | hube entroncado |
| te | hubiste entroncado |
| se | hubo entroncado |
| nos | hubimos entroncado |
| os | hubisteis entroncado |
| se | hubieron entroncado |
Future
| me | entroncaré |
| te | entroncarás |
| se | entroncará |
| nos | entroncaremos |
| os | entroncaréis |
| se | entroncarán |
Future Perfect
| me | habré entroncado |
| te | habrás entroncado |
| se | habrá entroncado |
| nos | habremos entroncado |
| os | habréis entroncado |
| se | habrán entroncado |
Subjunctive
Present
| me | entronque |
| te | entronques |
| se | entronque |
| nos | entronquemos |
| os | entronquéis |
| se | entronquen |
Perfect
| me | haya entroncado |
| te | hayas entroncado |
| se | haya entroncado |
| nos | hayamos entroncado |
| os | hayáis entroncado |
| se | hayan entroncado |
Past
| me | entroncara |
| te | entroncaras |
| se | entroncara |
| nos | entroncáramos |
| os | entroncarais |
| se | entroncaran |
Past
| me | entroncase |
| te | entroncases |
| se | entroncase |
| nos | entroncásemos |
| os | entroncaseis |
| se | entroncasen |
Pluperfect
| me | hubiera entroncado |
| te | hubieras entroncado |
| se | hubiera entroncado |
| nos | hubiéramos entroncado |
| os | hubierais entroncado |
| se | hubieran entroncado |
Pluperfect
| me | hubiese entroncado |
| te | hubieses entroncado |
| se | hubiese entroncado |
| nos | hubiésemos entroncado |
| os | hubieseis entroncado |
| se | hubiesen entroncado |
Future
| me | entroncare |
| te | entroncares |
| se | entroncare |
| nos | entroncáremos |
| os | entroncareis |
| se | entroncaren |
Future Perfect
| me | hubiere entroncado |
| te | hubieres entroncado |
| se | hubiere entroncado |
| nos | hubiéremos entroncado |
| os | hubiereis entroncado |
| se | hubieren entroncado |
Conditional
Present
| me | entroncaría |
| te | entroncarías |
| se | entroncaría |
| nos | entroncaríamos |
| os | entroncaríais |
| se | entroncarían |
Perfect
| me | habría entroncado |
| te | habrías entroncado |
| se | habría entroncado |
| nos | habríamos entroncado |
| os | habríais entroncado |
| se | habrían entroncado |
Imperative
Affirmative
| te | entróncate |
| se | entrónquese |
| nos | entronquémonos |
| os | entroncaos |
| se | entrónquense |
Negative
| no te entronques |
| no se entronque |
| no nos entronquemos |
| no os entronquéis |
| no se entronquen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | entroncás |
| Venezuelan | entroncáis |
| Chilean | entroncái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | entronqués |
| Río de la Plata region | entronques |
| Chilean | entronquís |
| Venezuela, Panama | entronquéis |
Imperative
entroncá
Verbs conjugated like 'entroncarse'
abanicar,
abarcar,
abarracar,
abarrancar,
abdicar,
abellacar,
abocar,
aborrascar,
aborrascarse,
abracar,
abroncar,
acercar,
acetificar,
achacar,
achicar,
achocar,
achubascar,
achubascarse,
acidificar,
acocar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'entroncarse'
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Cognates
-
Additional Information
I. De en- I + tronco.
1. (verbo intransitivo). Contraer parentesco.
2. (verbo transitivo, intransitivo). Establecer una
relación o dependencia entre dos o más cosas, personas o ideas [esto entronca con el asunto de que te hablé].
3. (verbo transitivo, intransitivo). Probar que se desciende
de un mismo tronco o linaje [algunos lo entroncan con la familia López].
4. (verbo intransitivo). Descender de un mismo tronco o linaje.
FAM.
Entronque.
Sample Sentences