Nominal Forms
Infinitive: dimanar
Participle: dimanado
Gerund: dimanando
Indicative
Present
| yo | dimano |
| tú | dimanas |
| él | dimana |
| nosotros | dimanamos |
| vosotros | dimanáis |
| ellos | dimanan |
Perfect
| yo | he dimanado |
| tú | has dimanado |
| él | ha dimanado |
| nosotros | hemos dimanado |
| vosotros | habéis dimanado |
| ellos | han dimanado |
Past
| yo | dimanaba |
| tú | dimanabas |
| él | dimanaba |
| nosotros | dimanábamos |
| vosotros | dimanabais |
| ellos | dimanaban |
Pluperfect
| yo | había dimanado |
| tú | habías dimanado |
| él | había dimanado |
| nosotros | habíamos dimanado |
| vosotros | habíais dimanado |
| ellos | habían dimanado |
Preterite
| yo | dimané |
| tú | dimanaste |
| él | dimanó |
| nosotros | dimanamos |
| vosotros | dimanasteis |
| ellos | dimanaron |
Preterite Perfect
| yo | hube dimanado |
| tú | hubiste dimanado |
| él | hubo dimanado |
| nosotros | hubimos dimanado |
| vosotros | hubisteis dimanado |
| ellos | hubieron dimanado |
Future
| yo | dimanaré |
| tú | dimanarás |
| él | dimanará |
| nosotros | dimanaremos |
| vosotros | dimanaréis |
| ellos | dimanarán |
Future Perfect
| yo | habré dimanado |
| tú | habrás dimanado |
| él | habrá dimanado |
| nosotros | habremos dimanado |
| vosotros | habréis dimanado |
| ellos | habrán dimanado |
Subjunctive
Present
| yo | dimane |
| tú | dimanes |
| él | dimane |
| nosotros | dimanemos |
| vosotros | dimanéis |
| ellos | dimanen |
Perfect
| yo | haya dimanado |
| tú | hayas dimanado |
| él | haya dimanado |
| nosotros | hayamos dimanado |
| vosotros | hayáis dimanado |
| ellos | hayan dimanado |
Past
| yo | dimanara |
| tú | dimanaras |
| él | dimanara |
| nosotros | dimanáramos |
| vosotros | dimanarais |
| ellos | dimanaran |
Past
| yo | dimanase |
| tú | dimanases |
| él | dimanase |
| nosotros | dimanásemos |
| vosotros | dimanaseis |
| ellos | dimanasen |
Pluperfect
| yo | hubiera dimanado |
| tú | hubieras dimanado |
| él | hubiera dimanado |
| nosotros | hubiéramos dimanado |
| vosotros | hubierais dimanado |
| ellos | hubieran dimanado |
Pluperfect
| yo | hubiese dimanado |
| tú | hubieses dimanado |
| él | hubiese dimanado |
| nosotros | hubiésemos dimanado |
| vosotros | hubieseis dimanado |
| ellos | hubiesen dimanado |
Future
| yo | dimanare |
| tú | dimanares |
| él | dimanare |
| nosotros | dimanáremos |
| vosotros | dimanareis |
| ellos | dimanaren |
Future Perfect
| yo | hubiere dimanado |
| tú | hubieres dimanado |
| él | hubiere dimanado |
| nosotros | hubiéremos dimanado |
| vosotros | hubiereis dimanado |
| ellos | hubieren dimanado |
Conditional
Present
| yo | dimanaría |
| tú | dimanarías |
| él | dimanaría |
| nosotros | dimanaríamos |
| vosotros | dimanaríais |
| ellos | dimanarían |
Perfect
| yo | habría dimanado |
| tú | habrías dimanado |
| él | habría dimanado |
| nosotros | habríamos dimanado |
| vosotros | habríais dimanado |
| ellos | habrían dimanado |
Imperative
Affirmative
| tú | dimana |
| él | dimane |
| nosotros | dimanemos |
| vosotros | dimanad |
| ellos | dimanen |
Negative
| no dimanes |
| no dimane |
| no dimanemos |
| no dimanéis |
| no dimanen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | dimanás |
| Venezuelan | dimanáis |
| Chilean | dimanái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | dimanés |
| Río de la Plata region | dimanes |
| Chilean | dimanís |
| Venezuela, Panama | dimanéis |
Imperative
dimaná
Verbs conjugated like 'dimanar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'dimanar'
imanar,
amanar,
damnar,
demandar,
desimanar,
desmanar,
devanar,
diamantar,
difamar,
dignar,
Translations
arise, start to exist, originate
stem, to be caused or derived
Etymology
From Latin dīmānāre. See: Latin '
dīmānō'.
Cognates
-
Additional Information
I. Del lat. dimanare← di, con idea de origen o procedencia + manare = manar.
1. (verbo intransitivo). Venir el agua de sus manantiales.
2. (verbo intransitivo). Proceder una cosa de otra.
FAM. Dimanación.
SIN. 1. Emanar.
2. Originarse, provenir.
Sample Sentences