Nominal Forms
Infinitive: desencajarse
Participle: Gerund: desencajándose
Indicative
Present
| me | desencajo |
| te | desencajas |
| se | desencaja |
| nos | desencajamos |
| os | desencajáis |
| se | desencajan |
Perfect
| me | he desencajado |
| te | has desencajado |
| se | ha desencajado |
| nos | hemos desencajado |
| os | habéis desencajado |
| se | han desencajado |
Past
| me | desencajaba |
| te | desencajabas |
| se | desencajaba |
| nos | desencajábamos |
| os | desencajabais |
| se | desencajaban |
Pluperfect
| me | había desencajado |
| te | habías desencajado |
| se | había desencajado |
| nos | habíamos desencajado |
| os | habíais desencajado |
| se | habían desencajado |
Preterite
| me | desencajé |
| te | desencajaste |
| se | desencajó |
| nos | desencajamos |
| os | desencajasteis |
| se | desencajaron |
Preterite Perfect
| me | hube desencajado |
| te | hubiste desencajado |
| se | hubo desencajado |
| nos | hubimos desencajado |
| os | hubisteis desencajado |
| se | hubieron desencajado |
Future
| me | desencajaré |
| te | desencajarás |
| se | desencajará |
| nos | desencajaremos |
| os | desencajaréis |
| se | desencajarán |
Future Perfect
| me | habré desencajado |
| te | habrás desencajado |
| se | habrá desencajado |
| nos | habremos desencajado |
| os | habréis desencajado |
| se | habrán desencajado |
Subjunctive
Present
| me | desencaje |
| te | desencajes |
| se | desencaje |
| nos | desencajemos |
| os | desencajéis |
| se | desencajen |
Perfect
| me | haya desencajado |
| te | hayas desencajado |
| se | haya desencajado |
| nos | hayamos desencajado |
| os | hayáis desencajado |
| se | hayan desencajado |
Past
| me | desencajara |
| te | desencajaras |
| se | desencajara |
| nos | desencajáramos |
| os | desencajarais |
| se | desencajaran |
Past
| me | desencajase |
| te | desencajases |
| se | desencajase |
| nos | desencajásemos |
| os | desencajaseis |
| se | desencajasen |
Pluperfect
| me | hubiera desencajado |
| te | hubieras desencajado |
| se | hubiera desencajado |
| nos | hubiéramos desencajado |
| os | hubierais desencajado |
| se | hubieran desencajado |
Pluperfect
| me | hubiese desencajado |
| te | hubieses desencajado |
| se | hubiese desencajado |
| nos | hubiésemos desencajado |
| os | hubieseis desencajado |
| se | hubiesen desencajado |
Future
| me | desencajare |
| te | desencajares |
| se | desencajare |
| nos | desencajáremos |
| os | desencajareis |
| se | desencajaren |
Future Perfect
| me | hubiere desencajado |
| te | hubieres desencajado |
| se | hubiere desencajado |
| nos | hubiéremos desencajado |
| os | hubiereis desencajado |
| se | hubieren desencajado |
Conditional
Present
| me | desencajaría |
| te | desencajarías |
| se | desencajaría |
| nos | desencajaríamos |
| os | desencajaríais |
| se | desencajarían |
Perfect
| me | habría desencajado |
| te | habrías desencajado |
| se | habría desencajado |
| nos | habríamos desencajado |
| os | habríais desencajado |
| se | habrían desencajado |
Imperative
Affirmative
| te | desencájate |
| se | desencájese |
| nos | desencajémonos |
| os | desencajaos |
| se | desencájense |
Negative
| no te desencajes |
| no se desencaje |
| no nos desencajemos |
| no os desencajéis |
| no se desencajen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | desencajás |
| Venezuelan | desencajáis |
| Chilean | desencajái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | desencajés |
| Río de la Plata region | desencajes |
| Chilean | desencajís |
| Venezuela, Panama | desencajéis |
Imperative
desencajá
Verbs conjugated like 'desencajarse'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'desencajarse'
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Cognates
-
Additional Information
I. De des- + encajar.
1. (verbo transitivo, pronominal). Sacar de su sitio algo [d. la mandíbula].
2. (verbo pronominal).
Descomponerse el rostro por enfermedad o por alguna emoción violenta.
SIN. 1. Descoyuntar, dislocar, descolocar, desarticular. 2. Demudarse, desfigurarse,
descomponerse.
ANT. 1. Encajar.
Sample Sentences