Nominal Forms
Infinitive: desafinar
Participle: desafinado
Gerund: desafinando
Indicative
Present
| yo | desafino |
| tú | desafinas |
| él | desafina |
| nosotros | desafinamos |
| vosotros | desafináis |
| ellos | desafinan |
Perfect
| yo | he desafinado |
| tú | has desafinado |
| él | ha desafinado |
| nosotros | hemos desafinado |
| vosotros | habéis desafinado |
| ellos | han desafinado |
Past
| yo | desafinaba |
| tú | desafinabas |
| él | desafinaba |
| nosotros | desafinábamos |
| vosotros | desafinabais |
| ellos | desafinaban |
Pluperfect
| yo | había desafinado |
| tú | habías desafinado |
| él | había desafinado |
| nosotros | habíamos desafinado |
| vosotros | habíais desafinado |
| ellos | habían desafinado |
Preterite
| yo | desafiné |
| tú | desafinaste |
| él | desafinó |
| nosotros | desafinamos |
| vosotros | desafinasteis |
| ellos | desafinaron |
Preterite Perfect
| yo | hube desafinado |
| tú | hubiste desafinado |
| él | hubo desafinado |
| nosotros | hubimos desafinado |
| vosotros | hubisteis desafinado |
| ellos | hubieron desafinado |
Future
| yo | desafinaré |
| tú | desafinarás |
| él | desafinará |
| nosotros | desafinaremos |
| vosotros | desafinaréis |
| ellos | desafinarán |
Future Perfect
| yo | habré desafinado |
| tú | habrás desafinado |
| él | habrá desafinado |
| nosotros | habremos desafinado |
| vosotros | habréis desafinado |
| ellos | habrán desafinado |
Subjunctive
Present
| yo | desafine |
| tú | desafines |
| él | desafine |
| nosotros | desafinemos |
| vosotros | desafinéis |
| ellos | desafinen |
Perfect
| yo | haya desafinado |
| tú | hayas desafinado |
| él | haya desafinado |
| nosotros | hayamos desafinado |
| vosotros | hayáis desafinado |
| ellos | hayan desafinado |
Past
| yo | desafinara |
| tú | desafinaras |
| él | desafinara |
| nosotros | desafináramos |
| vosotros | desafinarais |
| ellos | desafinaran |
Past
| yo | desafinase |
| tú | desafinases |
| él | desafinase |
| nosotros | desafinásemos |
| vosotros | desafinaseis |
| ellos | desafinasen |
Pluperfect
| yo | hubiera desafinado |
| tú | hubieras desafinado |
| él | hubiera desafinado |
| nosotros | hubiéramos desafinado |
| vosotros | hubierais desafinado |
| ellos | hubieran desafinado |
Pluperfect
| yo | hubiese desafinado |
| tú | hubieses desafinado |
| él | hubiese desafinado |
| nosotros | hubiésemos desafinado |
| vosotros | hubieseis desafinado |
| ellos | hubiesen desafinado |
Future
| yo | desafinare |
| tú | desafinares |
| él | desafinare |
| nosotros | desafináremos |
| vosotros | desafinareis |
| ellos | desafinaren |
Future Perfect
| yo | hubiere desafinado |
| tú | hubieres desafinado |
| él | hubiere desafinado |
| nosotros | hubiéremos desafinado |
| vosotros | hubiereis desafinado |
| ellos | hubieren desafinado |
Conditional
Present
| yo | desafinaría |
| tú | desafinarías |
| él | desafinaría |
| nosotros | desafinaríamos |
| vosotros | desafinaríais |
| ellos | desafinarían |
Perfect
| yo | habría desafinado |
| tú | habrías desafinado |
| él | habría desafinado |
| nosotros | habríamos desafinado |
| vosotros | habríais desafinado |
| ellos | habrían desafinado |
Imperative
Affirmative
| tú | desafina |
| él | desafine |
| nosotros | desafinemos |
| vosotros | desafinad |
| ellos | desafinen |
Negative
| no desafines |
| no desafine |
| no desafinemos |
| no desafinéis |
| no desafinen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | desafinás |
| Venezuelan | desafináis |
| Chilean | desafinái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | desafinés |
| Río de la Plata region | desafines |
| Chilean | desafinís |
| Venezuela, Panama | desafinéis |
Imperative
desafiná
Verbs conjugated like 'desafinar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'desafinar'
desafiar,
desafijar,
desafilar,
desainar,
desatinar,
desabonar,
desafamar,
desafear,
desafeitar,
desafiuzar,
Translations
Etymology
Cognates
-
Additional Information
I. De des- + afinar.
1. (verbo intransitivo, pronominal). Destemplar un instrumento o no dar este el tono justo.
2. (verbo intransitivo,
pronominal). Desentonar.
3. (verbo intransitivo). Decir algo indiscreto o inoportuno.
SIN. 1. Desacordar.
2. Disonar, diferenciarse, destacar.
ANT. 1 y 2. Afinar.
Sample Sentences