Nominal Forms
Infinitive: conculcar
Participle: conculcado
Gerund: conculcando
Indicative
Present
| yo | conculco |
| tú | conculcas |
| él | conculca |
| nosotros | conculcamos |
| vosotros | conculcáis |
| ellos | conculcan |
Perfect
| yo | he conculcado |
| tú | has conculcado |
| él | ha conculcado |
| nosotros | hemos conculcado |
| vosotros | habéis conculcado |
| ellos | han conculcado |
Past
| yo | conculcaba |
| tú | conculcabas |
| él | conculcaba |
| nosotros | conculcábamos |
| vosotros | conculcabais |
| ellos | conculcaban |
Pluperfect
| yo | había conculcado |
| tú | habías conculcado |
| él | había conculcado |
| nosotros | habíamos conculcado |
| vosotros | habíais conculcado |
| ellos | habían conculcado |
Preterite
| yo | conculqué |
| tú | conculcaste |
| él | conculcó |
| nosotros | conculcamos |
| vosotros | conculcasteis |
| ellos | conculcaron |
Preterite Perfect
| yo | hube conculcado |
| tú | hubiste conculcado |
| él | hubo conculcado |
| nosotros | hubimos conculcado |
| vosotros | hubisteis conculcado |
| ellos | hubieron conculcado |
Future
| yo | conculcaré |
| tú | conculcarás |
| él | conculcará |
| nosotros | conculcaremos |
| vosotros | conculcaréis |
| ellos | conculcarán |
Future Perfect
| yo | habré conculcado |
| tú | habrás conculcado |
| él | habrá conculcado |
| nosotros | habremos conculcado |
| vosotros | habréis conculcado |
| ellos | habrán conculcado |
Subjunctive
Present
| yo | conculque |
| tú | conculques |
| él | conculque |
| nosotros | conculquemos |
| vosotros | conculquéis |
| ellos | conculquen |
Perfect
| yo | haya conculcado |
| tú | hayas conculcado |
| él | haya conculcado |
| nosotros | hayamos conculcado |
| vosotros | hayáis conculcado |
| ellos | hayan conculcado |
Past
| yo | conculcara |
| tú | conculcaras |
| él | conculcara |
| nosotros | conculcáramos |
| vosotros | conculcarais |
| ellos | conculcaran |
Past
| yo | conculcase |
| tú | conculcases |
| él | conculcase |
| nosotros | conculcásemos |
| vosotros | conculcaseis |
| ellos | conculcasen |
Pluperfect
| yo | hubiera conculcado |
| tú | hubieras conculcado |
| él | hubiera conculcado |
| nosotros | hubiéramos conculcado |
| vosotros | hubierais conculcado |
| ellos | hubieran conculcado |
Pluperfect
| yo | hubiese conculcado |
| tú | hubieses conculcado |
| él | hubiese conculcado |
| nosotros | hubiésemos conculcado |
| vosotros | hubieseis conculcado |
| ellos | hubiesen conculcado |
Future
| yo | conculcare |
| tú | conculcares |
| él | conculcare |
| nosotros | conculcáremos |
| vosotros | conculcareis |
| ellos | conculcaren |
Future Perfect
| yo | hubiere conculcado |
| tú | hubieres conculcado |
| él | hubiere conculcado |
| nosotros | hubiéremos conculcado |
| vosotros | hubiereis conculcado |
| ellos | hubieren conculcado |
Conditional
Present
| yo | conculcaría |
| tú | conculcarías |
| él | conculcaría |
| nosotros | conculcaríamos |
| vosotros | conculcaríais |
| ellos | conculcarían |
Perfect
| yo | habría conculcado |
| tú | habrías conculcado |
| él | habría conculcado |
| nosotros | habríamos conculcado |
| vosotros | habríais conculcado |
| ellos | habrían conculcado |
Imperative
Affirmative
| tú | conculca |
| él | conculque |
| nosotros | conculquemos |
| vosotros | conculcad |
| ellos | conculquen |
Negative
| no conculques |
| no conculque |
| no conculquemos |
| no conculquéis |
| no conculquen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | conculcás |
| Venezuelan | conculcáis |
| Chilean | conculcái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | conculqués |
| Río de la Plata region | conculques |
| Chilean | conculquís |
| Venezuela, Panama | conculquéis |
Imperative
conculcá
Verbs conjugated like 'conculcar'
abanicar,
abarcar,
abarracar,
abarrancar,
abdicar,
abellacar,
abocar,
aborrascar,
aborrascarse,
abracar,
abroncar,
acercar,
acetificar,
achacar,
achicar,
achocar,
achubascar,
achubascarse,
acidificar,
acocar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'conculcar'
conciliar,
concuasar,
concursar,
consular,
consultar,
inculcar,
calcular,
cancelar,
canicular,
canular,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- transgredir
- vulnerar, quebrantar, infringir, violar, contravenir, faltar, incurrir, delinquir, atentar, atropellar, pisotear, pisar, apisonar
- escarnecer
- menospreciar, despreciar, maltratar, herir
- respetar
- honrar, obedecer, observar, acatar, someterse
Etymology
1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *ḱe?
3. Proto-Indo-European *ḱóm
4. Proto-Italic *kom
5. Proto-Italic *kom-
6. Latin con-
7. Latin calx
8. Proto-Indo-European *-h₂
9. Proto-Indo-European *-éh₂
10. Proto-Indo-European *-yéti
11. Proto-Indo-European *-eh₂yéti
12. Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
13. Proto-Italic *-ājō
14. Proto-Italic *-āō
15. Latin -ō
16. Latin calcō
17. Latin conculcārebor.
18. Spanish conculcar
19. Borrowed from Latin conculcāre.
Cognates
-
Additional Information
I. Del lat. conculcare = pisotear← calcare = pisar.
1. (verbo transitivo). Infringir una ley o quebrantar los derechos de alguien.
2. (verbo
transitivo). Pisar.
SIN. 1. Vulnerar, atropellar, despreciar, atentar. 2. Hollar,
pisotear.
ANT. 1. Respetar.
OBS.1 Término relacionado etimológicamente con calcar.
Sample Sentences