Nominal Forms
Infinitive: arraigarse
Participle: Gerund: arraigándose
Indicative
Present
| me | arraigo |
| te | arraigas |
| se | arraiga |
| nos | arraigamos |
| os | arraigáis |
| se | arraigan |
Perfect
| me | he arraigado |
| te | has arraigado |
| se | ha arraigado |
| nos | hemos arraigado |
| os | habéis arraigado |
| se | han arraigado |
Past
| me | arraigaba |
| te | arraigabas |
| se | arraigaba |
| nos | arraigábamos |
| os | arraigabais |
| se | arraigaban |
Pluperfect
| me | había arraigado |
| te | habías arraigado |
| se | había arraigado |
| nos | habíamos arraigado |
| os | habíais arraigado |
| se | habían arraigado |
Preterite
| me | arraigué |
| te | arraigaste |
| se | arraigó |
| nos | arraigamos |
| os | arraigasteis |
| se | arraigaron |
Preterite Perfect
| me | hube arraigado |
| te | hubiste arraigado |
| se | hubo arraigado |
| nos | hubimos arraigado |
| os | hubisteis arraigado |
| se | hubieron arraigado |
Future
| me | arraigaré |
| te | arraigarás |
| se | arraigará |
| nos | arraigaremos |
| os | arraigaréis |
| se | arraigarán |
Future Perfect
| me | habré arraigado |
| te | habrás arraigado |
| se | habrá arraigado |
| nos | habremos arraigado |
| os | habréis arraigado |
| se | habrán arraigado |
Subjunctive
Present
| me | arraigue |
| te | arraigues |
| se | arraigue |
| nos | arraiguemos |
| os | arraiguéis |
| se | arraiguen |
Perfect
| me | haya arraigado |
| te | hayas arraigado |
| se | haya arraigado |
| nos | hayamos arraigado |
| os | hayáis arraigado |
| se | hayan arraigado |
Past
| me | arraigara |
| te | arraigaras |
| se | arraigara |
| nos | arraigáramos |
| os | arraigarais |
| se | arraigaran |
Past
| me | arraigase |
| te | arraigases |
| se | arraigase |
| nos | arraigásemos |
| os | arraigaseis |
| se | arraigasen |
Pluperfect
| me | hubiera arraigado |
| te | hubieras arraigado |
| se | hubiera arraigado |
| nos | hubiéramos arraigado |
| os | hubierais arraigado |
| se | hubieran arraigado |
Pluperfect
| me | hubiese arraigado |
| te | hubieses arraigado |
| se | hubiese arraigado |
| nos | hubiésemos arraigado |
| os | hubieseis arraigado |
| se | hubiesen arraigado |
Future
| me | arraigare |
| te | arraigares |
| se | arraigare |
| nos | arraigáremos |
| os | arraigareis |
| se | arraigaren |
Future Perfect
| me | hubiere arraigado |
| te | hubieres arraigado |
| se | hubiere arraigado |
| nos | hubiéremos arraigado |
| os | hubiereis arraigado |
| se | hubieren arraigado |
Conditional
Present
| me | arraigaría |
| te | arraigarías |
| se | arraigaría |
| nos | arraigaríamos |
| os | arraigaríais |
| se | arraigarían |
Perfect
| me | habría arraigado |
| te | habrías arraigado |
| se | habría arraigado |
| nos | habríamos arraigado |
| os | habríais arraigado |
| se | habrían arraigado |
Imperative
Affirmative
| te | arraígate |
| se | arraíguese |
| nos | arraiguémonos |
| os | arraigaos |
| se | arraíguense |
Negative
| no te arraigues |
| no se arraigue |
| no nos arraiguemos |
| no os arraiguéis |
| no se arraiguen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | arraigás |
| Venezuelan | arraigáis |
| Chilean | arraigái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | arraigués |
| Río de la Plata region | arraigues |
| Chilean | arraiguís |
| Venezuela, Panama | arraiguéis |
Imperative
arraigá
Verbs conjugated like 'arraigarse'
abogar,
aborregar,
aborregarse,
abotagar,
abotagarse,
abotargar,
abotargarse,
abrigar,
abrogar,
abulagar,
acalugar,
acolgar,
adargar,
afalagar,
afogar,
agregar,
agringarse,
aguizgar,
ahidalgar,
ahogarse, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'arraigarse'
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Cognates
-
Additional Information
I. Del lat. radicari.
1. (verbo intransitivo, pronominal). Echar raíces.
2. (figurado, -a, figuradamente, verbo intransitivo, pronominal). Afirmarse, haciéndose difícil de extinguir o extirpar [a. un vicio en una persona].
3. (verbo
pronominal). Afincarse.
4. (verbo intransitivo, pronominal). Depositar una persona, sometida a juicio, cierta fianza para responder de las consecuencias.
5.
(verbo transitivo). Afirmar, fijar una cosa.
FAM. Arraigado, -a, arraigo; desarraigar.
SIN. 1. Enraizar,
prender, agarrar. 3. Establecerse, radicarse.
ANT. 1, 2, 3 y 5. Desarraigar.
OBS.1 Término relacionado etimológicamente con
raíz.
Sample Sentences