Nominal Forms
Infinitive: afrontar
Participle: afrontado
Gerund: afrontando
Indicative
Present
| yo | afronto |
| tú | afrontas |
| él | afronta |
| nosotros | afrontamos |
| vosotros | afrontáis |
| ellos | afrontan |
Perfect
| yo | he afrontado |
| tú | has afrontado |
| él | ha afrontado |
| nosotros | hemos afrontado |
| vosotros | habéis afrontado |
| ellos | han afrontado |
Past
| yo | afrontaba |
| tú | afrontabas |
| él | afrontaba |
| nosotros | afrontábamos |
| vosotros | afrontabais |
| ellos | afrontaban |
Pluperfect
| yo | había afrontado |
| tú | habías afrontado |
| él | había afrontado |
| nosotros | habíamos afrontado |
| vosotros | habíais afrontado |
| ellos | habían afrontado |
Preterite
| yo | afronté |
| tú | afrontaste |
| él | afrontó |
| nosotros | afrontamos |
| vosotros | afrontasteis |
| ellos | afrontaron |
Preterite Perfect
| yo | hube afrontado |
| tú | hubiste afrontado |
| él | hubo afrontado |
| nosotros | hubimos afrontado |
| vosotros | hubisteis afrontado |
| ellos | hubieron afrontado |
Future
| yo | afrontaré |
| tú | afrontarás |
| él | afrontará |
| nosotros | afrontaremos |
| vosotros | afrontaréis |
| ellos | afrontarán |
Future Perfect
| yo | habré afrontado |
| tú | habrás afrontado |
| él | habrá afrontado |
| nosotros | habremos afrontado |
| vosotros | habréis afrontado |
| ellos | habrán afrontado |
Subjunctive
Present
| yo | afronte |
| tú | afrontes |
| él | afronte |
| nosotros | afrontemos |
| vosotros | afrontéis |
| ellos | afronten |
Perfect
| yo | haya afrontado |
| tú | hayas afrontado |
| él | haya afrontado |
| nosotros | hayamos afrontado |
| vosotros | hayáis afrontado |
| ellos | hayan afrontado |
Past
| yo | afrontara |
| tú | afrontaras |
| él | afrontara |
| nosotros | afrontáramos |
| vosotros | afrontarais |
| ellos | afrontaran |
Past
| yo | afrontase |
| tú | afrontases |
| él | afrontase |
| nosotros | afrontásemos |
| vosotros | afrontaseis |
| ellos | afrontasen |
Pluperfect
| yo | hubiera afrontado |
| tú | hubieras afrontado |
| él | hubiera afrontado |
| nosotros | hubiéramos afrontado |
| vosotros | hubierais afrontado |
| ellos | hubieran afrontado |
Pluperfect
| yo | hubiese afrontado |
| tú | hubieses afrontado |
| él | hubiese afrontado |
| nosotros | hubiésemos afrontado |
| vosotros | hubieseis afrontado |
| ellos | hubiesen afrontado |
Future
| yo | afrontare |
| tú | afrontares |
| él | afrontare |
| nosotros | afrontáremos |
| vosotros | afrontareis |
| ellos | afrontaren |
Future Perfect
| yo | hubiere afrontado |
| tú | hubieres afrontado |
| él | hubiere afrontado |
| nosotros | hubiéremos afrontado |
| vosotros | hubiereis afrontado |
| ellos | hubieren afrontado |
Conditional
Present
| yo | afrontaría |
| tú | afrontarías |
| él | afrontaría |
| nosotros | afrontaríamos |
| vosotros | afrontaríais |
| ellos | afrontarían |
Perfect
| yo | habría afrontado |
| tú | habrías afrontado |
| él | habría afrontado |
| nosotros | habríamos afrontado |
| vosotros | habríais afrontado |
| ellos | habrían afrontado |
Imperative
Affirmative
| tú | afronta |
| él | afronte |
| nosotros | afrontemos |
| vosotros | afrontad |
| ellos | afronten |
Negative
| no afrontes |
| no afronte |
| no afrontemos |
| no afrontéis |
| no afronten |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | afrontás |
| Venezuelan | afrontáis |
| Chilean | afrontái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | afrontés |
| Río de la Plata region | afrontes |
| Chilean | afrontís |
| Venezuela, Panama | afrontéis |
Imperative
afrontá
Verbs conjugated like 'afrontar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'afrontar'
afrentar,
aprontar,
abroncar,
acontar,
afondar,
afrancar,
afretar,
afrontilar,
amontar,
arronjar,
Translations
abide, pay for; stand the consequences of
affront, to meet or encounter face to face
cope, to deal effectively with something
dare, to brave or face up to
tackle, to face or deal with
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- enfrentar
- desafiar, oponer, provocar, confrontar, contraponer, carear, atreverse
- resistir
- aguantar, soportar, oponerse
- escapar
- huir, eludir, escaparse
Etymology
Inherited from Vulgar Latin *affrontāre, derived from Latin ad- + frontem. Doublet of afrentar. The expected diphthongization of Latin stressed /ŏ/ is attested in medieval conjugations such as afruenta.
Cognates
-
Additional Information
I. Del lat. *affrontare← frons, frontis = frente.
1. (verbo transitivo). Hacer frente
al enemigo, a un peligro, problema, responsabilidad, etc.
2. (verbo transitivo, intransitivo). Poner una cosa enfrente de otra.
FAM. Afrontado, -a,
afrontamiento.
SIN. 1. Desafiar, enfrentarse, arrostrar, resistir.
ANT. 1. Eludir, esquivar, soslayar.
OBS.1 Término
relacionado etimológicamente con frente.
Sample Sentences
-
[...] en hora mala para mí, que no quiero decir para otro, de vivir hoy el famoso don Belianís, o alguno de los del inumerable linaje de Amadís de Gaula; que si alguno déstos hoy viviera y con el Turco se afrontara, a fee que no le arrendara la ganancia ! Pero Dios mirará por su pueblo, y deparará alguno que, si no tan bravo como los pasados andantes caballeros, a lo menos no les será inferior en el ánimo; y [...]
(Don Quixote)