Nominal Forms
Infinitive: adamar
Participle: adamado
Gerund: adamando
Indicative
Present
| yo | adamo |
| tú | adamas |
| él | adama |
| nosotros | adamamos |
| vosotros | adamáis |
| ellos | adaman |
Perfect
| yo | he adamado |
| tú | has adamado |
| él | ha adamado |
| nosotros | hemos adamado |
| vosotros | habéis adamado |
| ellos | han adamado |
Past
| yo | adamaba |
| tú | adamabas |
| él | adamaba |
| nosotros | adamábamos |
| vosotros | adamabais |
| ellos | adamaban |
Pluperfect
| yo | había adamado |
| tú | habías adamado |
| él | había adamado |
| nosotros | habíamos adamado |
| vosotros | habíais adamado |
| ellos | habían adamado |
Preterite
| yo | adamé |
| tú | adamaste |
| él | adamó |
| nosotros | adamamos |
| vosotros | adamasteis |
| ellos | adamaron |
Preterite Perfect
| yo | hube adamado |
| tú | hubiste adamado |
| él | hubo adamado |
| nosotros | hubimos adamado |
| vosotros | hubisteis adamado |
| ellos | hubieron adamado |
Future
| yo | adamaré |
| tú | adamarás |
| él | adamará |
| nosotros | adamaremos |
| vosotros | adamaréis |
| ellos | adamarán |
Future Perfect
| yo | habré adamado |
| tú | habrás adamado |
| él | habrá adamado |
| nosotros | habremos adamado |
| vosotros | habréis adamado |
| ellos | habrán adamado |
Subjunctive
Present
| yo | adame |
| tú | adames |
| él | adame |
| nosotros | adamemos |
| vosotros | adaméis |
| ellos | adamen |
Perfect
| yo | haya adamado |
| tú | hayas adamado |
| él | haya adamado |
| nosotros | hayamos adamado |
| vosotros | hayáis adamado |
| ellos | hayan adamado |
Past
| yo | adamara |
| tú | adamaras |
| él | adamara |
| nosotros | adamáramos |
| vosotros | adamarais |
| ellos | adamaran |
Past
| yo | adamase |
| tú | adamases |
| él | adamase |
| nosotros | adamásemos |
| vosotros | adamaseis |
| ellos | adamasen |
Pluperfect
| yo | hubiera adamado |
| tú | hubieras adamado |
| él | hubiera adamado |
| nosotros | hubiéramos adamado |
| vosotros | hubierais adamado |
| ellos | hubieran adamado |
Pluperfect
| yo | hubiese adamado |
| tú | hubieses adamado |
| él | hubiese adamado |
| nosotros | hubiésemos adamado |
| vosotros | hubieseis adamado |
| ellos | hubiesen adamado |
Future
| yo | adamare |
| tú | adamares |
| él | adamare |
| nosotros | adamáremos |
| vosotros | adamareis |
| ellos | adamaren |
Future Perfect
| yo | hubiere adamado |
| tú | hubieres adamado |
| él | hubiere adamado |
| nosotros | hubiéremos adamado |
| vosotros | hubiereis adamado |
| ellos | hubieren adamado |
Conditional
Present
| yo | adamaría |
| tú | adamarías |
| él | adamaría |
| nosotros | adamaríamos |
| vosotros | adamaríais |
| ellos | adamarían |
Perfect
| yo | habría adamado |
| tú | habrías adamado |
| él | habría adamado |
| nosotros | habríamos adamado |
| vosotros | habríais adamado |
| ellos | habrían adamado |
Imperative
Affirmative
| tú | adama |
| él | adame |
| nosotros | adamemos |
| vosotros | adamad |
| ellos | adamen |
Negative
| no adames |
| no adame |
| no adamemos |
| no adaméis |
| no adamen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | adamás |
| Venezuelan | adamáis |
| Chilean | adamái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | adamés |
| Río de la Plata region | adames |
| Chilean | adamís |
| Venezuela, Panama | adaméis |
Imperative
adamá
Verbs conjugated like 'adamar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'adamar'
acamar,
adatar,
ademar,
afamar,
alamar,
abajar,
abalar,
abanar,
abañar,
acabar,
Translations
enamor, to inflame with love
Etymology
Borrowed from Latin adamāre (“to love greatly”). See: Latin '
adamō'.
Cognates
-
Additional Information
Sample Sentences
-
-Siempre tuve yo mala sospecha -dijo Ricote- de que ese caballero adamaba a mi hija; pero, fiado en el valor de mi Ricota, nunca me dio pesadumbre el saber que la quería bien; que ya habrás oído decir, Sancho, que las moriscas pocas o ninguna vez se mezclaron por amores [...]
(Don Quixote)