Hyphenation:
Infinitive
spremenīti; spremenȋt; spremenȉt
Aspect
Perfective
Supine
spremenȋt; spremenȉt
Verbal Noun
spremenjénje
Present
| Sg.1 | spremením |
| Sg.2 | spremeníš |
| Sg.3 | spremení |
| Dual 1 | spremeníva |
| Dual 2 | spremeníta |
| Dual 3 | spremeníta |
| Pl.1 | spremenímo |
| Pl.2 | spremeníte |
| Pl.3 | spremeníjo |
Present Negative
Future
Imperative
| Sg.2 | spreméni |
| Dual 1 | spremenȋva |
| Dual 2 | spremenȋta |
| Pl.1 | spremenȋmo |
| Pl.2 | spremenȋte |
L-Participle
| Sg.m | spremẹ̑nił |
| Sg.f | spremeníla |
| Sg.n | spremenȋlo |
| Dual m | spremenȋla |
| Dual f | spremenȋli |
| Dual n | spremenȋli |
| Pl.m | spremenȋli |
| Pl.f | spremenȋle |
| Pl.n | spremenȋla |
Etymology
From s- + premenīti.
Translations
change, to become something different
change, to make something into something different
unbewitch, to become something different