caraich – Scots Gaelic verb conjugation

Scots Gaelic verb forms of caraich

Dictionary look-up word

caraich

Verbal Noun

carachadh; carachdainn

Present

Sg.1tha mi a' carachadh; tha mi a' carachdainn
Sg.2tha thu a' carachadh; tha thu a' carachdainn
Sg.3mtha e a' carachadh; tha e a' carachdainn
Sg.3ftha i a' carachadh; tha i a' carachdainn
Pl.1tha sinn a' carachadh; tha sinn a' carachdainn
Pl.2tha sibh a' carachadh; tha sibh a' carachdainn
Pl.3tha iad a' carachadh; tha iad a' carachdainn
Impersonalthathar a' carachadh; thathar a' carachdainn

Imperfect

Sg.1bha mi a' carachadh; bha mi a' carachdainn
Sg.2bha thu a' carachadh; bha thu a' carachdainn
Sg.3mbha e a' carachadh; bha e a' carachdainn
Sg.3fbha i a' carachadh; bha i a' carachdainn
Pl.1bha sinn a' carachadh; bha sinn a' carachdainn
Pl.2bha sibh a' carachadh; bha sibh a' carachdainn
Pl.3bha iad a' carachadh; bha iad a' carachdainn
Impersonalbhathar a' carachadh; bhathar a' carachdainn

Simple Past

Independent

Sg.1charaich mi
Sg.2charaich thu
Sg.3mcharaich e
Sg.3fcharaich i
Pl.1charaich sinn
Pl.2charaich sibh
Pl.3charaich iad
Impersonalcharaicheadh

Dependent

Sg.1do charaich mi
Sg.2do charaich thu
Sg.3mdo charaich e
Sg.3fdo charaich i
Pl.1do charaich sinn
Pl.2do charaich sibh
Pl.3do charaich iad
Impersonaldo charaicheadh

Future

Independent

Sg.1caraichidh mi
Sg.2caraichidh thu
Sg.3mcaraichidh e
Sg.3fcaraichidh i
Pl.1caraichidh sinn
Pl.2caraichidh sibh
Pl.3caraichidh iad
Impersonalcaraichear

Relative Independent

Sg.1charaicheas mi
Sg.2charaicheas thu
Sg.3mcharaicheas e
Sg.3fcharaicheas i
Pl.1charaicheas sinn
Pl.2charaicheas sibh
Pl.3charaicheas iad
Impersonalcharaichear

Dependent

Sg.1caraich mi
Sg.2caraich thu
Sg.3mcaraich e
Sg.3fcaraich i
Pl.1caraich sinn
Pl.2caraich sibh
Pl.3caraich iad
Impersonalcaraichear

Conditional

Independent

Sg.1charaichinn mi
Sg.2charaicheadh thu
Sg.3mcharaicheadh e
Sg.3fcharaicheadh i
Pl.1charaicheamaid sinn; charaicheadh sinn
Pl.2charaicheadh sibh
Pl.3charaicheadh iad
Impersonalcharaichte

Dependent

Sg.1caraichinn mi
Sg.2caraicheadh thu
Sg.3mcaraicheadh e
Sg.3fcaraicheadh i
Pl.1caraicheamaid sinn; caraicheadh sinn
Pl.2caraicheadh sibh
Pl.3caraicheadh iad
Impersonalcaraichte

Imperative

Sg.1caraicheam
Sg.2caraich
Sg.3mcaraicheadh e
Sg.3fcaraicheadh i
Pl.1caraicheamaid
Pl.2caraichibh
Pl.3caraicheadh iad
Impersonalcaraichear

Etymology

A deadjectival verbalization from Middle Irish corrach (“shifting, turbulent”). Cognate with Irish corraigh. See: Irish 'corraigh'.

Verbs referencing "caraich"

Irish corraigh.

Translations