Noun: moară
Long Infinitive of Verb:
Nominative
| Sg. Indef. | moară |
| Sg. Def. | moara |
| Pl. Indef. | mori |
| Pl. Def. | morile |
Genitive
| Sg. Indef. | mori |
| Sg. Def. | morii |
| Pl. Indef. | mori |
| Pl. Def. | morilor |
Vocative
| Singular | moară; moaro |
| Plural | morilor |
Sample Sentences
Etymology
Inherited from Latin mola, from Proto-Indo-European *melh₂- (“to grind, crush”). See: Latin Nouns '
mola', Latin Nouns '
mola'.
Translations