Noun: gardă
Long Infinitive of Verb:
Nominative
| Sg. Indef. | gardă |
| Sg. Def. | garda |
| Pl. Indef. | gărzi |
| Pl. Def. | gărzile |
Genitive
| Sg. Indef. | gărzi |
| Sg. Def. | gărzii |
| Pl. Indef. | gărzi |
| Pl. Def. | gărzilor |
Vocative
| Singular | gardă; gardo |
| Plural | gărzilor |
Sample Sentences
Etymology
Borrowed from French garde, ultimately of Germanic origin, from Frankish *wardōn, from Proto-Germanic *wardōną. See: French Nouns '
garde'.
Translations