Noun: bragă
Long Infinitive of Verb:
Nominative
| Sg. Indef. | bragă |
| Sg. Def. | braga |
| Pl. Indef. | brăgi |
| Pl. Def. | brăgile |
Genitive
| Sg. Indef. | brăgi |
| Sg. Def. | brăgii |
| Pl. Indef. | brăgi |
| Pl. Def. | brăgilor |
Vocative
| Singular | bragă; brago |
| Plural | brăgilor |
Sample Sentences
Etymology
Borrowed from Russian брага (braga), from Proto-Slavic *braga. See: Russian Nouns '
брага'.
Translations