Infinitive
mižati
Supine
mižatъ
L-participle
mižalъ
Verbal Noun
mižanьje
Participles
Active
| Past | mižavъ |
| Present | mižę; mižaję |
Passive
Resultative
Aorist
| 1st sing. | mižaxъ |
| 2nd sing. | miža |
| 3rd sing. | miža |
| 1st dual | mižaxově |
| 2nd dual | mižasta |
| 3rd dual | mižaste |
| 1st plur. | mižaxomъ |
| 2nd plur. | mižaste |
| 3rd plur. | mižašę |
Present
| 1st sing. | mižǫ; mižajǫ |
| 2nd sing. | mižiši; mižaješi |
| 3rd sing. | mižitь; mižajetь |
| 1st dual | miživě; mižajevě |
| 2nd dual | mižita; mižajeta |
| 3rd dual | mižite; mižajete |
| 1st plur. | mižimъ; mižajemъ |
| 2nd plur. | mižite; mižajete |
| 3rd plur. | mižętь; mižajǫtь |
Imperfect
| 1st sing. | mižaaxъ |
| 2nd sing. | mižaaše |
| 3rd sing. | mižaaše |
| 1st dual | mižaaxově |
| 2nd dual | mižaašeta |
| 3rd dual | mižaašete |
| 1st plur. | mižaaxomъ |
| 2nd plur. | mižaašete |
| 3rd plur. | mižaaxǫ |
Imperative
| 2nd sing. | miži; mižaji |
| 3rd sing. | miži; mižaji |
| 1st dual | miživě; mižajivě |
| 2nd dual | mižita; mižajita |
| 1st plur. | mižimъ; mižajimъ |
| 2nd plur. | mižite; mižajite |
Future
Verbs conjugated like mižati
mižati,
Etymology
From earlier *mizjati, from Proto-Indo-European *h₃meyǵʰya-, from *h₃meyǵʰ- (“to urinate”). Identical to Latin mēiō (“I urinate”). See: Latin '
mēiō'.
Verbs referencing "mižati"
Bulgarian
мижа.
Sample Sentences
Cognates
-