mižati – Proto-Slavic verb conjugation

Proto-Slavic verb forms of mižati

Infinitive

mižati

Supine

mižatъ

L-participle

mižalъ

Verbal Noun

mižanьje

Participles

Active

Pastmižavъ
Presentmižę; mižaję

Passive

Resultative

Aorist

1st sing.mižaxъ
2nd sing.miža
3rd sing.miža
1st dualmižaxově
2nd dualmižasta
3rd dualmižaste
1st plur.mižaxomъ
2nd plur.mižaste
3rd plur.mižašę

Imperfective

Perfective

Present

1st sing.mižǫ; mižajǫ
2nd sing.mižiši; mižaješi
3rd sing.mižitь; mižajetь
1st dualmiživě; mižajevě
2nd dualmižita; mižajeta
3rd dualmižite; mižajete
1st plur.mižimъ; mižajemъ
2nd plur.mižite; mižajete
3rd plur.mižętь; mižajǫtь

Imperfect

1st sing.mižaaxъ
2nd sing.mižaaše
3rd sing.mižaaše
1st dualmižaaxově
2nd dualmižaašeta
3rd dualmižaašete
1st plur.mižaaxomъ
2nd plur.mižaašete
3rd plur.mižaaxǫ

Imperative

2nd sing.miži; mižaji
3rd sing.miži; mižaji
1st dualmiživě; mižajivě
2nd dualmižita; mižajita
1st plur.mižimъ; mižajimъ
2nd plur.mižite; mižajite

Future

Verbs conjugated like mižati

mižati,

Etymology

From earlier *mizjati, from Proto-Indo-European *h₃meyǵʰya-, from *h₃meyǵʰ- (“to urinate”). Identical to Latin mēiō (“I urinate”). See: Latin 'mēiō'.

Verbs referencing "mižati"

Bulgarian мижа.

Sample Sentences

Cognates

-