Infinitive
grьměti
Supine
grьmětъ
L-participle
grьmělъ
Verbal Noun
grьměnьje
Aorist
| 1st sing. | grьměxъ |
| 2nd sing. | grьmě |
| 3rd sing. | grьmě |
| 1st dual | grьměxově |
| 2nd dual | grьměsta |
| 3rd dual | grьměste |
| 1st plur. | grьměxomъ |
| 2nd plur. | grьměste |
| 3rd plur. | grьměšę |
Present
| 1st sing. | grьmľǫ |
| 2nd sing. | grьmiši |
| 3rd sing. | grьmitь |
| 1st dual | grьmivě |
| 2nd dual | grьmita |
| 3rd dual | grьmite |
| 1st plur. | grьmimъ |
| 2nd plur. | grьmite |
| 3rd plur. | grьmętь |
Imperfect
| 1st sing. | grьměaxъ |
| 2nd sing. | grьměaše |
| 3rd sing. | grьměaše |
| 1st dual | grьměaxově |
| 2nd dual | grьměašeta |
| 3rd dual | grьměašete |
| 1st plur. | grьměaxomъ |
| 2nd plur. | grьměašete |
| 3rd plur. | grьměaxǫ |
Imperative
| 2nd sing. | grьmi |
| 3rd sing. | grьmi |
| 1st dual | grьmivě |
| 2nd dual | grьmita |
| 1st plur. | grьmimъ |
| 2nd plur. | grьmite |
Future
Etymology
From Proto-Balto-Slavic *grimēˀtei, from Proto-Indo-European *gʰr̥m-eh₁-ye-ti. Cognate with Lithuanian grumė́ti (“to thunder, to roar”), gruménti (“to roar”), Latvian gremt (“to mutter”), Old Prussian grumins (“thunder”), Proto-Germanic *grimmaną (“to rage”), *gramjaną (“to provoke, anger”), and possibly Ancient Greek χρεμετῐ́ζω (khremetĭ́zō, “to neigh”). See: Proto-Germanic '
*grimmaną'.
Verbs referencing "grьměti"
Serbo-Croatian
grmeti, Serbo-Croatian
грмети, Russian
греметь, Macedonian
грми, Ukrainian
гриміти.
Sample Sentences
Cognates
-