weidsō – Proto-Italic verb conjugation

Proto-Italic verb forms of weidsō

Participles

Presentweidsents
Pastweissos

Verbal nouns

tu-derivativeweissum
s-derivativeweidsezi

Active

Indicative Present

1st sing.weidsō
2nd sing.weidses
3rd sing.weidset
1st plur.weidsomos
2nd plur.weidsetes
3rd plur.weidsont

Subjunctive Present

1st sing.weidsām
2nd sing.weidsās
3rd sing.weidsād
1st plur.weidsāmos
2nd plur.weidsātes
3rd plur.weidsānd

Indicative Perfect

Imperative Present

2nd sing.weidses
2nd plur.weidsete

Imperative Future

2nd + 3rd sing.weidsetōd

Passive

Indicative Present

1st sing.weidsōr
2nd sing.weidsezo
3rd sing.weidsetor
1st plur.weidsomor
2nd plur.weidsem(e?)n(ai?)
3rd plur.weidsontor

Subjunctive Present

1st sing.weidsār
2nd sing.weidsāzo
3rd sing.weidsātor
1st plur.weidsāmor
2nd plur.weidsām(e?)n(ai?)
3rd plur.weidsāntor

Imperative Present

Etymology

From Proto-Indo-European *wéydseti, an s-desiderative from the root *weyd- (“to see”). See: Proto-Indo-European '*wéydseti'.

Verbs referencing "weidsō"

Latin viso.

Cognates

-