klaudō – Proto-Italic verb conjugation

Proto-Italic verb forms of klaudō

Participles

Presentklaudents
Pastklaussos

Verbal nouns

tu-derivativeklaussum
s-derivativeklaudezi

Active

Indicative Present

1st sing.klaudō
2nd sing.klaudes
3rd sing.klaudet
1st plur.klaudomos
2nd plur.klaudetes
3rd plur.klaudont

Subjunctive Present

1st sing.klaudām
2nd sing.klaudās
3rd sing.klaudād
1st plur.klaudāmos
2nd plur.klaudātes
3rd plur.klaudānd

Indicative Perfect

1st sing.klaussai
2nd sing.klaussistai?
3rd sing.klaussei
1st plur.klaussme?
2nd plur.klausse
3rd plur.klaussēri

Imperative Present

Imperative Future

2nd + 3rd sing.klaudetōd

Passive

Indicative Present

1st sing.klaudōr
2nd sing.klaudezo
3rd sing.klaudetor
1st plur.klaudomor
2nd plur.klaudem(e?)n(ai?)
3rd plur.klaudontor

Subjunctive Present

1st sing.klaudār
2nd sing.klaudāzo
3rd sing.klaudātor
1st plur.klaudāmor
2nd plur.klaudām(e?)n(ai?)
3rd plur.klaudāntor

Imperative Present

Etymology

From Proto-Indo-European *kleh₂u- (“key, hook, nail”).

Verbs referencing "klaudō"

Latin claudo.

Cognates

-