gnārāō – Proto-Italic verb conjugation

Proto-Italic verb forms of gnārāō

Participles

Presentgnārānts
Pastgnārātos

Verbal nouns

tu-derivativegnārātum
s-derivativegnārāzi

Active

Indicative Present

1st sing.gnārāō
2nd sing.gnārās
3rd sing.gnārāt
1st plur.gnārāmos
2nd plur.gnārātes
3rd plur.gnārānt

Subjunctive Present

1st sing.gnārāēm?
2nd sing.gnārāēs?
3rd sing.gnārāēd?
1st plur.gnārāēmos?
2nd plur.gnārāētes?
3rd plur.gnārāēnd?

Indicative Perfect

Imperative Present

Imperative Future

2nd + 3rd sing.gnārātōd

Passive

Indicative Present

1st sing.gnārāōr
2nd sing.gnārāzo
3rd sing.gnārātor
1st plur.gnārāmor
2nd plur.gnārām(e?)n(ai?)
3rd plur.gnārāntor

Subjunctive Present

1st sing.gnārāēr?
2nd sing.gnārāēzo?
3rd sing.gnārāētor?
1st plur.gnārāēmor?
2nd plur.gnārāēm(e?)n(ai?)?
3rd plur.gnārāēntor?

Imperative Present

Etymology

From *gnāros (“knowledgeable”) + *-āō (denominal verb suffix).

Verbs referencing "gnārāō"

Latin narro.

Cognates

-