taikijaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of taikijaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.taikijō
2nd sing.taikīsi
3rd sing.taikīþi
1st dualtaikijōs
2nd dualtaikijaþiz
1st plur.taikijamaz
2nd plur.taikīþ
3rd plur.taikijanþi

Indicative Past

1st sing.taihtǭ
2nd sing.taihtēz
3rd sing.taihtē
1st dualtaihtēdū
2nd dualtaihtēdudiz
1st plur.taihtēdum
2nd plur.taihtēdud
3rd plur.taihtēdun

Subjunctive Present

1st sing.taikijaų
2nd sing.taikijais
3rd sing.taikijai
1st dualtaikijaiw
2nd dualtaikijaiþiz
1st plur.taikijaim
2nd plur.taikijaiþ
3rd plur.taikijain

Subjunctive Past

1st sing.taihtēdį̄
2nd sing.taihtēdīz
3rd sing.taihtēdī
1st dualtaihtēdīw
2nd dualtaihtēdīdiz
1st plur.taihtēdīm
2nd plur.taihtēdīd
3rd plur.taihtēdīn

Imperative

2nd sing.taikī
3rd sing.taikijaþau
2nd dualtaikijaþiz
2nd plur.taikīþ
3rd plur.taikijanþau

Passive Voice

Indicative

1st sing.taikijai
2nd sing.taikijasai
3rd sing.taikijaþai
1st plur.taikijanþai
2nd plur.taikijanþai
3rd plur.taikijanþai

Subjunctive

2nd sing.taikijaisau
3rd sing.taikijaiþau
1st plur.taikijainþau
2nd plur.taikijainþau
3rd plur.taikijainþau

Participles

Presenttaikijandz
Pasttaikidaz

Etymology

Causative in *-janą to *taik(k)ōną (see Proto-West Germanic *taigōn), from Proto-Indo-European *deyḱ- (“to show, instruct, tell, point out, explain”) + *-néh₂ti; the Germanic *k rather than expected *h or *g is thus due to Kluge's law. Cognate with Latin dīcō (“speak, say, tell”), Ancient Greek δείκνυμι (deíknumi, “show, point out, explain, teach”). See: Latin 'dīcō', Greek, Ancient 'δείκνυμι'.

Verbs referencing "taikijaną"

English teach, Old English tæcan, Middle English techen.

Cognates

-