spreutaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of spreutaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.spreutō
2nd sing.spriutizi
3rd sing.spriutidi
1st dualspreutōz
2nd dualspreutadiz
1st plur.spreutamaz
2nd plur.spriutid
3rd plur.spreutandi

Indicative Past

1st sing.spraut
2nd sing.spraust
3rd sing.spraut
1st dualsprutū
2nd dualsprutudiz
1st plur.sprutum
2nd plur.sprutud
3rd plur.sprutun

Subjunctive Present

1st sing.spreutaų
2nd sing.spreutaiz
3rd sing.spreutai
1st dualspreutaiw
2nd dualspreutaidiz
1st plur.spreutaim
2nd plur.spreutaid
3rd plur.spreutain

Subjunctive Past

1st sing.sprutį̄
2nd sing.sprutīz
3rd sing.sprutī
1st dualsprutīw
2nd dualsprutīdiz
1st plur.sprutīm
2nd plur.sprutīd
3rd plur.sprutīn

Imperative

2nd sing.spreut
3rd sing.spreutadau
2nd dualspreutadiz
2nd plur.spriutid
3rd plur.spreutandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.spreutai
2nd sing.spreutazai
3rd sing.spreutadai
1st plur.spreutandai
2nd plur.spreutandai
3rd plur.spreutandai

Subjunctive

2nd sing.spreutaizau
3rd sing.spreutaidau
1st plur.spreutaindau
2nd plur.spreutaindau
3rd plur.spreutaindau

Participles

Presentspreutandz
Pastsprutanaz

Etymology

From Pre-Germanic *sprewd-, but also possibly back-formed from the iterative, from Proto-Indo-European *sper- (“to strew”), extended form *sprewd-. Related to Lithuanian sprausti (“to thrust”), Ancient Greek σπείρω (speírō, “I sow”).

Verbs referencing "spreutaną"

English sprout, Italian spruzzare, German, old spelling sprießen, Swedish spruta.

Cognates

-