Active Voice
Indicative Present
| 1st sing. | snīkō |
| 2nd sing. | snīkizi |
| 3rd sing. | snīkidi |
| 1st dual | snīkōz |
| 2nd dual | snīkadiz |
| 1st plur. | snīkamaz |
| 2nd plur. | snīkid |
| 3rd plur. | snīkandi |
Indicative Past
| 1st sing. | snaik |
| 2nd sing. | snaiht |
| 3rd sing. | snaik |
| 1st dual | snikū |
| 2nd dual | snikudiz |
| 1st plur. | snikum |
| 2nd plur. | snikud |
| 3rd plur. | snikun |
Subjunctive Present
| 1st sing. | snīkaų |
| 2nd sing. | snīkaiz |
| 3rd sing. | snīkai |
| 1st dual | snīkaiw |
| 2nd dual | snīkaidiz |
| 1st plur. | snīkaim |
| 2nd plur. | snīkaid |
| 3rd plur. | snīkain |
Subjunctive Past
| 1st sing. | snikį̄ |
| 2nd sing. | snikīz |
| 3rd sing. | snikī |
| 1st dual | snikīw |
| 2nd dual | snikīdiz |
| 1st plur. | snikīm |
| 2nd plur. | snikīd |
| 3rd plur. | snikīn |
Imperative
| 2nd sing. | snīk |
| 3rd sing. | snīkadau |
| 2nd dual | snīkadiz |
| 2nd plur. | snīkid |
| 3rd plur. | snīkandau |
Passive Voice
Indicative
| 1st sing. | snīkai |
| 2nd sing. | snīkazai |
| 3rd sing. | snīkadai |
| 1st plur. | snīkandai |
| 2nd plur. | snīkandai |
| 3rd plur. | snīkandai |
Subjunctive
| 2nd sing. | snīkaizau |
| 3rd sing. | snīkaidau |
| 1st plur. | snīkaindau |
| 2nd plur. | snīkaindau |
| 3rd plur. | snīkaindau |
Participles
| Present | snīkandz |
| Past | snikanaz |
Etymology
Probably from a Proto-Indo-European *sneyg- (“to crawl”), and cognate with Latvian snīgt (“to hand, pass, reach”). See also the semantically and phonetically similar *sneganą (“to crawl, creep”), though a formal relation is difficult.
Verbs referencing "snīkaną"
English
sneak, Faroese
sníkja, Norwegian
snike, Old English
snican, Danish
snige.
Cognates
-