ruppōną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of ruppōną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.ruppō
2nd sing.ruppōsi
3rd sing.ruppōþi
1st dualruppōs
2nd dualruppōþiz
1st plur.ruppōmaz
2nd plur.ruppōþ
3rd plur.ruppōnþi

Indicative Past

1st sing.ruppōdǭ
2nd sing.ruppōdēz
3rd sing.ruppōdē
1st dualruppōdēdū
2nd dualruppōdēdudiz
1st plur.ruppōdēdum
2nd plur.ruppōdēdud
3rd plur.ruppōdēdun

Subjunctive Present

1st sing.ruppǭ
2nd sing.ruppōs
3rd sing.ruppō
1st dualruppōw
2nd dualruppōþiz
1st plur.ruppōm
2nd plur.ruppōþ
3rd plur.ruppōn

Subjunctive Past

1st sing.ruppōdēdį̄
2nd sing.ruppōdēdīz
3rd sing.ruppōdēdī
1st dualruppōdēdīw
2nd dualruppōdēdīdiz
1st plur.ruppōdēdīm
2nd plur.ruppōdēdīd
3rd plur.ruppōdēdīn

Imperative

2nd sing.ruppō
3rd sing.ruppōþau
2nd dualruppōþiz
2nd plur.ruppōþ
3rd plur.ruppōnþau

Passive Voice

Indicative

1st sing.ruppōi
2nd sing.ruppōsai
3rd sing.ruppōþai
1st plur.ruppōnþai
2nd plur.ruppōnþai
3rd plur.ruppōnþai

Subjunctive

2nd sing.ruppōsau
3rd sing.ruppōþau
1st plur.ruppōnþau
2nd plur.ruppōnþau
3rd plur.ruppōnþau

Participles

Presentruppōndz
Pastruppōdaz

Etymology

From Pre-Germanic *Hrupnéh₂-, a zero-grade iterative to *reufaną (“to break off, open”).

Verbs referencing "ruppōną"

Luxembourgish rappen, Middle English rubben.

Cognates

-