reutaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of reutaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.reutō
2nd sing.riutizi
3rd sing.riutidi
1st dualreutōz
2nd dualreutadiz
1st plur.reutamaz
2nd plur.riutid
3rd plur.reutandi

Indicative Past

1st sing.raut
2nd sing.raust
3rd sing.raut
1st dualrutū
2nd dualrutudiz
1st plur.rutum
2nd plur.rutud
3rd plur.rutun

Subjunctive Present

1st sing.reutaų
2nd sing.reutaiz
3rd sing.reutai
1st dualreutaiw
2nd dualreutaidiz
1st plur.reutaim
2nd plur.reutaid
3rd plur.reutain

Subjunctive Past

1st sing.rutį̄
2nd sing.rutīz
3rd sing.rutī
1st dualrutīw
2nd dualrutīdiz
1st plur.rutīm
2nd plur.rutīd
3rd plur.rutīn

Imperative

2nd sing.reut
3rd sing.reutadau
2nd dualreutadiz
2nd plur.riutid
3rd plur.reutandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.reutai
2nd sing.reutazai
3rd sing.reutadai
1st plur.reutandai
2nd plur.reutandai
3rd plur.reutandai

Subjunctive

2nd sing.reutaizau
3rd sing.reutaidau
1st plur.reutaindau
2nd plur.reutaindau
3rd plur.reutaindau

Participles

Presentreutandz
Pastrutanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *HréwdHti, from the root *HrewdH- (“to cry, weep”).

Verbs referencing "reutaną"

Norwegian, nynorsk rauta, Old English reotan.

Cognates

-