rīdaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of rīdaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.rīdō
2nd sing.rīdizi
3rd sing.rīdidi
1st dualrīdōz
2nd dualrīdadiz
1st plur.rīdamaz
2nd plur.rīdid
3rd plur.rīdandi

Indicative Past

1st sing.raid
2nd sing.raist
3rd sing.raid
1st dualridū
2nd dualridudiz
1st plur.ridum
2nd plur.ridud
3rd plur.ridun

Subjunctive Present

1st sing.rīdaų
2nd sing.rīdaiz
3rd sing.rīdai
1st dualrīdaiw
2nd dualrīdaidiz
1st plur.rīdaim
2nd plur.rīdaid
3rd plur.rīdain

Subjunctive Past

1st sing.ridį̄
2nd sing.ridīz
3rd sing.ridī
1st dualridīw
2nd dualridīdiz
1st plur.ridīm
2nd plur.ridīd
3rd plur.ridīn

Imperative

2nd sing.rīd
3rd sing.rīdadau
2nd dualrīdadiz
2nd plur.rīdid
3rd plur.rīdandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.rīdai
2nd sing.rīdazai
3rd sing.rīdadai
1st plur.rīdandai
2nd plur.rīdandai
3rd plur.rīdandai

Subjunctive

2nd sing.rīdaizau
3rd sing.rīdaidau
1st plur.rīdaindau
2nd plur.rīdaindau
3rd plur.rīdaindau

Participles

Presentrīdandz
Pastridanaz

Etymology

1. From Proto-Indo-European *Hreydʰ- (“to set in motion, ride”), likely a suffixed form of *h₃reyH- (“to move, churn”).
2. Cognate with Proto-Celtic *reideti (“to ride”) (whence Old Irish réidid (“to ride, drive”), ríad (“ride”, noun)), Proto-Celtic *reidis (“easy, smooth”), Lithuanian riedė́ti (“to roll”), raidù (“quick”), and Latvian raĩdît (“to send hastily, urge, (reflexive) hurry”). See: Old Irish 'réidid'.

Verbs referencing "rīdaną"

English ride, Danish ride, Norwegian, nynorsk ri, Faroese ríða, Icelandic ríða, German, old spelling reiten, Dutch rijden, Old English ridan, Old Saxon ridan, Old High German ritan, Norwegian, nynorsk rida, Swedish rida, Luxembourgish reiden, Middle Dutch riden, Middle English riden, Wymysorys rajta, Old Swedish riþa, Old Irish réidid, Wymysorys raeita.

Cognates

-