Active Voice
Indicative Present
| 1st sing. | kreukō |
| 2nd sing. | kriukizi |
| 3rd sing. | kriukidi |
| 1st dual | kreukōz |
| 2nd dual | kreukadiz |
| 1st plur. | kreukamaz |
| 2nd plur. | kriukid |
| 3rd plur. | kreukandi |
Indicative Past
| 1st sing. | krauk |
| 2nd sing. | krauht |
| 3rd sing. | krauk |
| 1st dual | krukū |
| 2nd dual | krukudiz |
| 1st plur. | krukum |
| 2nd plur. | krukud |
| 3rd plur. | krukun |
Subjunctive Present
| 1st sing. | kreukaų |
| 2nd sing. | kreukaiz |
| 3rd sing. | kreukai |
| 1st dual | kreukaiw |
| 2nd dual | kreukaidiz |
| 1st plur. | kreukaim |
| 2nd plur. | kreukaid |
| 3rd plur. | kreukain |
Subjunctive Past
| 1st sing. | krukį̄ |
| 2nd sing. | krukīz |
| 3rd sing. | krukī |
| 1st dual | krukīw |
| 2nd dual | krukīdiz |
| 1st plur. | krukīm |
| 2nd plur. | krukīd |
| 3rd plur. | krukīn |
Imperative
| 2nd sing. | kreuk |
| 3rd sing. | kreukadau |
| 2nd dual | kreukadiz |
| 2nd plur. | kriukid |
| 3rd plur. | kreukandau |
Passive Voice
Indicative
| 1st sing. | kreukai |
| 2nd sing. | kreukazai |
| 3rd sing. | kreukadai |
| 1st plur. | kreukandai |
| 2nd plur. | kreukandai |
| 3rd plur. | kreukandai |
Subjunctive
| 2nd sing. | kreukaizau |
| 3rd sing. | kreukaidau |
| 1st plur. | kreukaindau |
| 2nd plur. | kreukaindau |
| 3rd plur. | kreukaindau |
Participles
| Present | kreukandz |
| Past | krukanaz |
Etymology
According to Kroonen, the verb was associated by the Germanic tribes with the unrelated *kreupaną (“to crawl”) from an early stage. He suggests that the root final -k arose from an earlier geminate -kk, which was adopted from the iterative verb *krukkōną. Related to Old Irish gruc (“wrinkle”); according to Pokorny, both are from Proto-Indo-European *ger- (“to turn, bend, twist”), see also *krukjō (“crutch”).
Verbs referencing "kreukaną"
German, old spelling
kriechen, Middle High German
kriechen.
Cognates
-