knuttōną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of knuttōną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.knuttō
2nd sing.knuttōsi
3rd sing.knuttōþi
1st dualknuttōs
2nd dualknuttōþiz
1st plur.knuttōmaz
2nd plur.knuttōþ
3rd plur.knuttōnþi

Indicative Past

1st sing.knuttōdǭ
2nd sing.knuttōdēz
3rd sing.knuttōdē
1st dualknuttōdēdū
2nd dualknuttōdēdudiz
1st plur.knuttōdēdum
2nd plur.knuttōdēdud
3rd plur.knuttōdēdun

Subjunctive Present

1st sing.knuttǭ
2nd sing.knuttōs
3rd sing.knuttō
1st dualknuttōw
2nd dualknuttōþiz
1st plur.knuttōm
2nd plur.knuttōþ
3rd plur.knuttōn

Subjunctive Past

1st sing.knuttōdēdį̄
2nd sing.knuttōdēdīz
3rd sing.knuttōdēdī
1st dualknuttōdēdīw
2nd dualknuttōdēdīdiz
1st plur.knuttōdēdīm
2nd plur.knuttōdēdīd
3rd plur.knuttōdēdīn

Imperative

2nd sing.knuttō
3rd sing.knuttōþau
2nd dualknuttōþiz
2nd plur.knuttōþ
3rd plur.knuttōnþau

Passive Voice

Indicative

1st sing.knuttōi
2nd sing.knuttōsai
3rd sing.knuttōþai
1st plur.knuttōnþai
2nd plur.knuttōnþai
3rd plur.knuttōnþai

Subjunctive

2nd sing.knuttōsau
3rd sing.knuttōþau
1st plur.knuttōnþau
2nd plur.knuttōnþau
3rd plur.knuttōnþau

Participles

Presentknuttōndz
Pastknuttōdaz

Etymology

From Pre-Germanic *gn̥tnéh₂-, a zero-grade iterative to *knudaną (“to knead”).

Cognates

-