hwelbaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of hwelbaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.hwelbō
2nd sing.hwilbizi
3rd sing.hwilbidi
1st dualhwelbōz
2nd dualhwelbadiz
1st plur.hwelbamaz
2nd plur.hwilbid
3rd plur.hwelbandi

Indicative Past

1st sing.hwalb
2nd sing.hwalft
3rd sing.hwalb
1st dualhulbū
2nd dualhulbudiz
1st plur.hulbum
2nd plur.hulbud
3rd plur.hulbun

Subjunctive Present

1st sing.hwelbaų
2nd sing.hwelbaiz
3rd sing.hwelbai
1st dualhwelbaiw
2nd dualhwelbaidiz
1st plur.hwelbaim
2nd plur.hwelbaid
3rd plur.hwelbain

Subjunctive Past

1st sing.hulbį̄
2nd sing.hulbīz
3rd sing.hulbī
1st dualhulbīw
2nd dualhulbīdiz
1st plur.hulbīm
2nd plur.hulbīd
3rd plur.hulbīn

Imperative

2nd sing.hwelb
3rd sing.hwelbadau
2nd dualhwelbadiz
2nd plur.hwilbid
3rd plur.hwelbandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.hwelbai
2nd sing.hwelbazai
3rd sing.hwelbadai
1st plur.hwelbandai
2nd plur.hwelbandai
3rd plur.hwelbandai

Subjunctive

2nd sing.hwelbaizau
3rd sing.hwelbaidau
1st plur.hwelbaindau
2nd plur.hwelbaindau
3rd plur.hwelbaindau

Participles

Presenthwelbandz
Pasthulbanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *kʷelp- (“to bend”), with -b- instead of -f- due to influence from either the adjective or causative.

Verbs referencing "hwelbaną"

Dutch welven.

Cognates

-