glīmaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of glīmaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.glīmō
2nd sing.glīmizi
3rd sing.glīmidi
1st dualglīmōz
2nd dualglīmadiz
1st plur.glīmamaz
2nd plur.glīmid
3rd plur.glīmandi

Indicative Past

1st sing.glaim
2nd sing.glaimt
3rd sing.glaim
1st dualglimū
2nd dualglimudiz
1st plur.glimum
2nd plur.glimud
3rd plur.glimun

Subjunctive Present

1st sing.glīmaų
2nd sing.glīmaiz
3rd sing.glīmai
1st dualglīmaiw
2nd dualglīmaidiz
1st plur.glīmaim
2nd plur.glīmaid
3rd plur.glīmain

Subjunctive Past

1st sing.glimį̄
2nd sing.glimīz
3rd sing.glimī
1st dualglimīw
2nd dualglimīdiz
1st plur.glimīm
2nd plur.glimīd
3rd plur.glimīn

Imperative

2nd sing.glīm
3rd sing.glīmadau
2nd dualglīmadiz
2nd plur.glīmid
3rd plur.glīmandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.glīmai
2nd sing.glīmazai
3rd sing.glīmadai
1st plur.glīmandai
2nd plur.glīmandai
3rd plur.glīmandai

Subjunctive

2nd sing.glīmaizau
3rd sing.glīmaidau
1st plur.glīmaindau
2nd plur.glīmaindau
3rd plur.glīmaindau

Participles

Presentglīmandz
Pastglimanaz

Etymology

A strong verb derived from Pre-Germanic *ǵʰleymós (“shine”), an extension of *ǵʰley-.

Verbs referencing "glīmaną"

Swedish glimma.

Cognates

-