blōaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of blōaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.blōō
2nd sing.blōizi
3rd sing.blōidi
1st dualblōōz
2nd dualblōadiz
1st plur.blōamaz
2nd plur.blōid
3rd plur.blōandi

Indicative Past

1st sing.beblō
2nd sing.beblōt
3rd sing.beblō
1st dualbeblōū
2nd dualbeblōudiz
1st plur.beblōum
2nd plur.beblōud
3rd plur.beblōun

Subjunctive Present

1st sing.blōaų
2nd sing.blōaiz
3rd sing.blōai
1st dualblōaiw
2nd dualblōaidiz
1st plur.blōaim
2nd plur.blōaid
3rd plur.blōain

Subjunctive Past

1st sing.beblōį̄
2nd sing.beblōīz
3rd sing.beblōī
1st dualbeblōīw
2nd dualbeblōīdiz
1st plur.beblōīm
2nd plur.beblōīd
3rd plur.beblōīn

Imperative

2nd sing.blō
3rd sing.blōadau
2nd dualblōadiz
2nd plur.blōid
3rd plur.blōandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.blōai
2nd sing.blōazai
3rd sing.blōadai
1st plur.blōandai
2nd plur.blōandai
3rd plur.blōandai

Subjunctive

2nd sing.blōaizau
3rd sing.blōaidau
1st plur.blōaindau
2nd plur.blōaindau
3rd plur.blōaindau

Participles

Presentblōandz
Pastblōanaz

Etymology

From Proto-Indo-European *bʰleh₃- (“to bloom, to flower”).

Verbs referencing "blōaną"

Dutch bloeien, Old English blowan, Old Saxon bloian, Alemannic German blüeje.

Cognates

-