Nominal Forms
Infinitivo:
disjuntar
Participio:
disjuntado
Gerundio:
disjuntando
Cognates
-
Indicative
Present
| eu | disjunto |
| tu | disjuntas |
| ele | disjunta |
| nós | disjuntamos |
| vós | disjuntais |
| eles | disjuntam |
Perfeito
| eu | tenho disjuntado |
| tu | tens disjuntado |
| ele | tem disjuntado |
| nós | temos disjuntado |
| vós | tendes disjuntado |
| eles | têm disjuntado |
Imperfeito
| eu | disjuntava |
| tu | disjuntavas |
| ele | disjuntava |
| nós | disjuntávamos |
| vós | disjuntáveis |
| eles | disjuntavam |
Mais-que-perfeito
| eu | tinha disjuntado |
| tu | tinhas disjuntado |
| ele | tinha disjuntado |
| nós | tínhamos disjuntado |
| vós | tínheis disjuntado |
| eles | tinham disjuntado |
Futuro
| eu | disjuntarei |
| tu | disjuntarás |
| ele | disjuntará |
| nós | disjuntaremos |
| vós | disjuntareis |
| eles | disjuntarão |
Futuro anterior
| eu | terei disjuntado |
| tu | terás disjuntado |
| ele | terá disjuntado |
| nós | teremos disjuntado |
| vós | tereis disjuntado |
| eles | terão disjuntado |
Pretérito
| eu | disjuntei |
| tu | disjuntaste |
| ele | disjuntou |
| nós | disjuntámos |
| vós | disjuntastes |
| eles | disjuntaram |
Mais-que-perfeito
Subjuntivo
Present
| eu | disjunte |
| tu | disjuntes |
| ele | disjunte |
| nós | disjuntemos |
| vós | disjunteis |
| eles | disjuntem |
Perfeito
| eu | tenha disjuntado |
| tu | tenhas disjuntado |
| ele | tenha disjuntado |
| nós | tenhamos disjuntado |
| vós | tenhais disjuntado |
| eles | tenham disjuntado |
Imperfeito
| eu | disjuntasse |
| tu | disjuntasses |
| ele | disjuntasse |
| nós | disjuntássemos |
| vós | disjuntásseis |
| eles | disjuntassem |
Mais-que-perfeito
| eu | tivesse disjuntado |
| tu | tivesses disjuntado |
| ele | tivesse disjuntado |
| nós | tivéssemos disjuntado |
| vós | tivésseis disjuntado |
| eles | tivessem disjuntado |
Futuro
| eu | disjuntar |
| tu | disjuntares |
| ele | disjuntar |
| nós | disjuntarmos |
| vós | disjuntardes |
| eles | disjuntarem |
Futuro anterior
| eu | tiver disjuntado |
| tu | tiveres disjuntado |
| ele | tiver disjuntado |
| nós | tivermos disjuntado |
| vós | tiverdes disjuntado |
| eles | tiverem disjuntado |
Conditional
Condicional
| eu | disjuntaria |
| tu | disjuntarias |
| ele | disjuntaria |
| nós | disjuntaríamos |
| vós | disjuntaríeis |
| eles | disjuntariam |
Condicional perfeito
| eu | teria disjuntado |
| tu | terias disjuntado |
| ele | teria disjuntado |
| nós | teríamos disjuntado |
| vós | teríeis disjuntado |
| eles | teriam disjuntado |
Imperativo
| tu | disjunta |
| ele | disjunte |
| nós | disjuntemos |
| vós | disjuntai |
| eles | disjuntem |
Infinitivo Pessoal
Presente
| disjuntar |
| disjuntares |
| disjuntar |
| disjuntarmos |
| disjuntardes |
| disjuntarem |
Perfeito
| ter disjuntado |
| teres disjuntado |
| ter disjuntado |
| termos disjuntado |
| terdes disjuntado |
| terem disjuntado |
Verbs conjugated like 'disjuntar'
ababadar,
ababalhar,
ababelar,
ababosar,
ababroar,
abacalhoar,
abacelar,
abacharelar,
abacinar,
abadalar,
abadanar,
abadar,
abadernar,
abadessar,
abaetar,
abafar,
abagaceirar,
abaganhar,
abagoar,
abagualar-se, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'disjuntar'
desjuntar,
desajuntar,
disjungir,
disputar,
adjuntar,
ajuntar,
assuntar,
bestuntar,
besuntar,
biscantar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
v. tr.
tornar disjunto;
separar.
← disjunto + -ar
Sample Sentences