Nominal Forms
Infinitivo:
abjurar
Participio:
abjurado
Gerundio:
abjurando
Cognates
-
Indicative
Present
| eu | abjuro |
| tu | abjuras |
| ele | abjura |
| nós | abjuramos |
| vós | abjurais |
| eles | abjuram |
Perfeito
| eu | tenho abjurado |
| tu | tens abjurado |
| ele | tem abjurado |
| nós | temos abjurado |
| vós | tendes abjurado |
| eles | têm abjurado |
Imperfeito
| eu | abjurava |
| tu | abjuravas |
| ele | abjurava |
| nós | abjurávamos |
| vós | abjuráveis |
| eles | abjuravam |
Mais-que-perfeito
| eu | tinha abjurado |
| tu | tinhas abjurado |
| ele | tinha abjurado |
| nós | tínhamos abjurado |
| vós | tínheis abjurado |
| eles | tinham abjurado |
Futuro
| eu | abjurarei |
| tu | abjurarás |
| ele | abjurará |
| nós | abjuraremos |
| vós | abjurareis |
| eles | abjurarão |
Futuro anterior
| eu | terei abjurado |
| tu | terás abjurado |
| ele | terá abjurado |
| nós | teremos abjurado |
| vós | tereis abjurado |
| eles | terão abjurado |
Pretérito
| eu | abjurei |
| tu | abjuraste |
| ele | abjurou |
| nós | abjurámos |
| vós | abjurastes |
| eles | abjuraram |
Mais-que-perfeito
Subjuntivo
Present
| eu | abjure |
| tu | abjures |
| ele | abjure |
| nós | abjuremos |
| vós | abjureis |
| eles | abjurem |
Perfeito
| eu | tenha abjurado |
| tu | tenhas abjurado |
| ele | tenha abjurado |
| nós | tenhamos abjurado |
| vós | tenhais abjurado |
| eles | tenham abjurado |
Imperfeito
| eu | abjurasse |
| tu | abjurasses |
| ele | abjurasse |
| nós | abjurássemos |
| vós | abjurásseis |
| eles | abjurassem |
Mais-que-perfeito
| eu | tivesse abjurado |
| tu | tivesses abjurado |
| ele | tivesse abjurado |
| nós | tivéssemos abjurado |
| vós | tivésseis abjurado |
| eles | tivessem abjurado |
Futuro
| eu | abjurar |
| tu | abjurares |
| ele | abjurar |
| nós | abjurarmos |
| vós | abjurardes |
| eles | abjurarem |
Futuro anterior
| eu | tiver abjurado |
| tu | tiveres abjurado |
| ele | tiver abjurado |
| nós | tivermos abjurado |
| vós | tiverdes abjurado |
| eles | tiverem abjurado |
Conditional
Condicional
| eu | abjuraria |
| tu | abjurarias |
| ele | abjuraria |
| nós | abjuraríamos |
| vós | abjuraríeis |
| eles | abjurariam |
Condicional perfeito
| eu | teria abjurado |
| tu | terias abjurado |
| ele | teria abjurado |
| nós | teríamos abjurado |
| vós | teríeis abjurado |
| eles | teriam abjurado |
Imperativo
| tu | abjura |
| ele | abjure |
| nós | abjuremos |
| vós | abjurai |
| eles | abjurem |
Infinitivo Pessoal
Presente
| abjurar |
| abjurares |
| abjurar |
| abjurarmos |
| abjurardes |
| abjurarem |
Perfeito
| ter abjurado |
| teres abjurado |
| ter abjurado |
| termos abjurado |
| terdes abjurado |
| terem abjurado |
Verbs conjugated like 'abjurar'
ababadar,
ababalhar,
ababelar,
ababosar,
ababroar,
abacalhoar,
abacelar,
abacharelar,
abacinar,
abadalar,
abadanar,
abadar,
abadernar,
abadessar,
abaetar,
abafar,
abagaceirar,
abaganhar,
abagoar,
abagualar-se, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'abjurar'
abjugar,
abjurgar,
adjurar,
abaular,
abeirar,
aberrar,
aboubar,
aboucar,
abouçar,
abougar,
Translations
abjure, to renounce upon oath
abjure, to renounce with solemnity
Etymology
Borrowed from Latin abiūrāre (“to abjure”). See: Latin '
abiuro'.
Additional Information
v. tr.
renunciar solenemente a uma crença, sentimento ou doutrina;
negar com falso testemunho;
desdizer.
Sample Sentences