dokuczyć – Polish verb conjugation

Polish verb forms of dokuczyć

Aspect

Perfective

Imperfective

Present

Future

Perfective

Future

jadokuczę
tydokuczysz
on;ona;onodokuczy
mydokuczymy
wydokuczycie
onidokuczą

Masculine Forms

Past

jadokuczyłem
tydokuczyłeś
ondokuczył
mydokuczyliśmy
wydokuczyliście
onidokuczyli

Future

jadokuczę
tydokuczysz
ondokuczy
mydokuczymy
wydokuczycie
onidokuczą

Conditional

jadokuczyłbym
tydokuczyłbyś
ondokuczyłby
mydokuczylibyśmy
wydokuczylibyście
onidokuczyliby

Conditional Perfective

jadokuczyłbym był
tydokuczyłbyś był
ondokuczyłby był
mydokuczylibyśmy byli
wydokuczylibyście byli
onidokuczyliby byli

Feminine Forms

Past

jadokuczyłam
tydokuczyłaś
onadokuczyła
mydokuczyłyśmy
wydokuczyłyście
onidokuczyły

Future

jadokuczę
tydokuczysz
onadokuczy
mydokuczymy
wydokuczycie
onidokuczą

Conditional

jadokuczyłabym
tydokuczyłabyś
onadokuczyłaby
mydokuczyłybyśmy
wydokuczyłybyście
onidokuczyłyby

Conditional Perfective

jadokuczyłabym była
tydokuczyłabyś była
onadokuczyłaby była
mydokuczyłybyśmy były
wydokuczyłybyście były
onidokuczyłyby były

Other

Imperative

dokucz
niech dokuczy
dokuczmy
dokuczcie
niech dokuczą

Impersonal

dokuczono by
dokuczono by

Translations

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *dokučiti.

Verbs referencing "dokuczyć"

Ukrainian докучити, Bulgarian кучя.

Sample Sentences

  • A gdy ktoś był zbyt dotknięty lub "dokuczony" – magiczna formuła zaczerpnięta z Conan Doyle'a: ... (And when someone was too affected or "upset" – there was a magical formula taken from Conan Doyle: ...) [1974, Tadeusz Kępiński, Witold Gombrowicz i świat jego młodości, Wydawnictwo Literackie, page 322:]