chlubić – Polish verb conjugation

Polish verb forms of chlubić

Aspect

Imperfective

Imperfective

Present

jachlubię
tychlubisz
on;ona;onochlubi
mychlubimy
wychlubicie
onichlubią

Future

jabędę chlubić
tybędziesz chlubić
on;ona;onobędzie chlubić
mybędziemy chlubić
wybędziecie chlubić
onibędą chlubić

Perfective

Future

Masculine Forms

Past

jachlubiłem
tychlubiłeś
onchlubił
mychlubiliśmy
wychlubiliście
onichlubili

Future

jabędę chlubił
tybędziesz chlubił
onbędzie chlubił
mybędziemy chlubili
wybędziecie chlubili
onibędą chlubili

Conditional

jachlubiłbym
tychlubiłbyś
onchlubiłby
mychlubilibyśmy
wychlubilibyście
onichlubiliby

Conditional Perfective

jachlubiłbym był
tychlubiłbyś był
onchlubiłby był
mychlubilibyśmy byli
wychlubilibyście byli
onichlubiliby byli

Feminine Forms

Past

jachlubiłam
tychlubiłaś
onachlubiła
mychlubiłyśmy
wychlubiłyście
onichlubiły

Future

jabędę chlubiła
tybędziesz chlubiła
onabędzie chlubiła
mybędziemy chlubiły
wybędziecie chlubiły
onibędą chlubiły

Conditional

jachlubiłabym
tychlubiłabyś
onachlubiłaby
mychlubiłybyśmy
wychlubiłybyście
onichlubiłyby

Conditional Perfective

jachlubiłabym była
tychlubiłabyś była
onachlubiłaby była
mychlubiłybyśmy były
wychlubiłybyście były
onichlubiłyby były

Other

Imperative

chlub
niech chlubi
chlubmy
chlubcie
niech chlubią

Impersonal

chlubiono by
chlubiono by

Translations

Etymology

Inherited from Old Polish chlubić się, chłubić się. Doublet of chełpić się (“to boast, brag, vaunt”), an inherited form.

Sample Sentences

  • ... funkcjonariusz[] SB ... chlubił się publicznie, że zwerbował każdą osobę, jaką sobie upatrzył. (An official of the Security Service publicly boasted that he recruited each person he caught.) [2005 July 2, “Przedwyborcze prześwietlenie”, in Dziennik Polski:]