burczeć – Polish verb conjugation

Polish verb forms of burczeć

Aspect

Imperfective

Imperfective

Present

jaburczę
tyburczysz
on;ona;onoburczy
myburczymy
wyburczycie
oniburczą

Future

jabędę burczeć
tybędziesz burczeć
on;ona;onobędzie burczeć
mybędziemy burczeć
wybędziecie burczeć
onibędą burczeć

Perfective

Future

Masculine Forms

Past

jaburczałem
tyburczałeś
onburczał
myburczeliśmy
wyburczeliście
oniburczeli

Future

jabędę burczał
tybędziesz burczał
onbędzie burczał
mybędziemy burczeli
wybędziecie burczeli
onibędą burczeli

Conditional

jaburczałbym
tyburczałbyś
onburczałby
myburczelibyśmy
wyburczelibyście
oniburczeliby

Conditional Perfective

jaburczałbym był
tyburczałbyś był
onburczałby był
myburczelibyśmy byli
wyburczelibyście byli
oniburczeliby byli

Feminine Forms

Past

jaburczałam
tyburczałaś
onaburczała
myburczałyśmy
wyburczałyście
oniburczały

Future

jabędę burczała
tybędziesz burczała
onabędzie burczała
mybędziemy burczały
wybędziecie burczały
onibędą burczały

Conditional

jaburczałabym
tyburczałabyś
onaburczałaby
myburczałybyśmy
wyburczałybyście
oniburczałyby

Conditional Perfective

jaburczałabym była
tyburczałabyś była
onaburczałaby była
myburczałybyśmy były
wyburczałybyście były
oniburczałyby były

Other

Imperative

burcz
niech burczy
burczmy
burczcie
niech burczą

Impersonal

burczano by
burczano by

Translations

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *burčati.

Sample Sentences

  • Zapach świeżo upieczonego chleba sprawił, że burczało mi w brzuchu. (The scent of freshly baked bread made my stomach rumble.)