ægha – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of ægha

Nominal Forms

Infinitive: ǣgha; āgha; ēgha
Past Participle: ǣghet
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækā
þūā
hanā
vī(r)ǣghom
ī(r)ǣghin
þē(r)ǣgha

Preterite

iak;iækāte; ātte
þūāte; ātte
hanāte; ātte
vī(r)ātom; āttom
ī(r)ātin; āttin
þē(r)āto; ātto

Conjunctive

Present

iak;iækǣghe
þūǣghe
hanǣghe
vī(r)ǣghom
ī(r)ǣghin
þē(r)ǣghin

Preterite

iak;iækāte; ātte
þūāte; ātte
hanāte; ātte
vī(r)ātom; āttom
ī(r)ātin; āttin
þē(r)ātin; āttin

Imperative

þūā
vī(r)ǣghom
ī(r)ǣghin

Verbs conjugated like 'ægha'

agha, egha, ægha,

Verbs similar to 'ægha'

agha, egha, vægha, æfla, æggia, ælta, ænda, æria, ærva, æsta,

Etymology

From Old Norse eiga, from Proto-Germanic *aiganą. See: Old Norse 'eiga', Proto-Germanic '*aiganą'.

Verbs referencing "ægha"

Swedish äga.