Nominal Forms
Infinitive:
villa
Past Participle:
vilter
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | villi; villir |
| þū | villi; villir |
| han | villi; villir |
| vī(r) | villom |
| ī(r) | villin |
| þē(r) | villa |
Preterite
| iak;iæk | vilte |
| þū | vilte |
| han | vilte |
| vī(r) | viltom |
| ī(r) | viltin |
| þē(r) | vilto |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | ville |
| þū | ville |
| han | ville |
| vī(r) | villom |
| ī(r) | villin |
| þē(r) | villin |
Preterite
| iak;iæk | vilte |
| þū | vilte |
| han | vilte |
| vī(r) | viltom |
| ī(r) | viltin |
| þē(r) | viltin |
Imperative
| þū | villi |
| vī(r) | villom |
| ī(r) | villin |
Verbs similar to 'villa'
illa,
vælla,
valla,
vilia,
bella,
fælla,
falla,
fiæla,
fulla,
fylla,
Etymology