Nominal Forms
Infinitive:
vara; væra
Past Participle:
varin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | æm; ær |
| þū | æst |
| han | ær |
| vī(r) | ærum |
| ī(r) | ærin |
| þē(r) | æru; æra; aru |
Preterite
| iak;iæk | var; uas |
| þū | vart; uast |
| han | var; uas |
| vī(r) | vārom |
| ī(r) | vārin |
| þē(r) | vāro |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | sē; sēi; sī; æri; væri |
| þū | sē; sēi; sī; æri; væri |
| han | sē; sēi; sī; æri; væri |
| vī(r) | sēin; varin; værin |
| ī(r) | sēn; vari; værin |
| þē(r) | sē |
Preterite
| iak;iæk | vāre |
| þū | vāre |
| han | vāre |
| vī(r) | vārom |
| ī(r) | vārin |
| þē(r) | vārin |
Verbs similar to 'vara'
fara,
væra,
varþa,
vaþa,
aka,
bæra,
føra,
gala,
gapa,
gøra,
Etymology
Inherited from Old Norse vera, earlier vesa, from Proto-Germanic *wesaną. Cognate with Danish være, Icelandic vera. See: Old Norse '
vera', Old Norse '
vera', Proto-Germanic '
*wesaną', Danish '
være', Icelandic '
vera'.
Verbs referencing "vara"
Swedish
vara.