Nominal Forms
Infinitive:
vǣnta
Past Participle:
vǣnter
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | vǣnti; vǣntir |
| þū | vǣnti; vǣntir |
| han | vǣnti; vǣntir |
| vī(r) | vǣntom |
| ī(r) | vǣntin |
| þē(r) | vǣnta |
Preterite
| iak;iæk | vǣnte |
| þū | vǣnte |
| han | vǣnte |
| vī(r) | vǣntom |
| ī(r) | vǣntin |
| þē(r) | vǣnto |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | vǣnte |
| þū | vǣnte |
| han | vǣnte |
| vī(r) | vǣntom |
| ī(r) | vǣntin |
| þē(r) | vǣntin |
Preterite
| iak;iæk | vǣnte |
| þū | vǣnte |
| han | vǣnte |
| vī(r) | vǣntom |
| ī(r) | vǣntin |
| þē(r) | vǣntin |
Imperative
| þū | vǣnti |
| vī(r) | vǣntom |
| ī(r) | vǣntin |
Verbs conjugated like 'vænta'
berætta,
fænkta,
fæsta,
gipta,
gæsta,
hitta,
hæmpta,
hæpta,
hætta,
krista,
lypta,
lysta,
lænkta,
læsta,
lætta,
mista,
mætta,
orsækta,
skipta,
skæmpta, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'vænta'
vælta,
væna,
vænda,
vænia,
væta,
ælta,
ænda,
æsta,
æta,
bænda,
Etymology