Nominal Forms
Infinitive:
stīgha
Past Participle:
stīghin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | stīgher |
| þū | stīgher |
| han | stīgher |
| vī(r) | stīghom |
| ī(r) | stīghin |
| þē(r) | stīgha |
Preterite
| iak;iæk | stēgh |
| þū | stēght |
| han | stēgh |
| vī(r) | stighum |
| ī(r) | stighin |
| þē(r) | stighu |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | stīghe |
| þū | stīghe |
| han | stīghe |
| vī(r) | stīghom |
| ī(r) | stīghin |
| þē(r) | stīghin |
Preterite
| iak;iæk | stighi |
| þū | stighi |
| han | stighi |
| vī(r) | stighum |
| ī(r) | stighin |
| þē(r) | stighi; stighin |
Imperative
| þū | stīghe |
| vī(r) | stīghom |
| ī(r) | stīghin |
Verbs conjugated like 'stigha'
bita,
biþa,
bliva,
driva,
gnidha,
gripa,
huþstrika,
hwina,
kliva,
liþa,
nigha,
risa,
rista,
riva,
riþa,
sigha,
skina,
skita,
skria,
skripa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'stigha'
sigha,
swigha,
nigha,
sighia,
sighla,
signa,
stæghla,
stiæla,
stilla,
stinga,
Etymology
From Old Norse stíga, from Proto-Germanic *stīganą. See: Proto-Germanic '
*stīganą'.
Verbs referencing "stigha"
Swedish
stiga.