slita – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of slita

Nominal Forms

Infinitive: slīta
Past Participle: slītin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækslīter
þūslīter
hanslīter
vī(r)slītom
ī(r)slītin
þē(r)slīta

Preterite

iak;iækslēt
þūslētt
hanslēt
vī(r)slitum
ī(r)slitin
þē(r)slitu

Conjunctive

Present

iak;iækslīte
þūslīte
hanslīte
vī(r)slītom
ī(r)slītin
þē(r)slītin

Preterite

iak;iæksliti
þūsliti
hansliti
vī(r)slitum
ī(r)slitin
þē(r)sliti; slitin

Imperative

þūslīte
vī(r)slītom
ī(r)slītin

Verbs conjugated like 'slita'

bita, biþa, bliva, driva, gnidha, gripa, huþstrika, hwina, kliva, liþa, nigha, risa, rista, riva, riþa, sigha, skina, skita, skria, skripa, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'slita'

lita, skita, slæta, slinta, sluta, splita, ælta, bita, bliva, blota,

Etymology

From Old Norse slíta, from Proto-Germanic *slītaną. See: Proto-Germanic '*slītaną'.

Verbs referencing "slita"

Swedish slita.