Nominal Forms
Infinitive:
sætia
Past Participle:
sætter
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | sæter |
| þū | sæter |
| han | sæter |
| vī(r) | sætiom |
| ī(r) | sætin |
| þē(r) | sætia |
Preterite
| iak;iæk | sætte |
| þū | sætte |
| han | sætte |
| vī(r) | sættom |
| ī(r) | sættin |
| þē(r) | sætto |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | sæti |
| þū | sæti |
| han | sæti |
| vī(r) | sætiom |
| ī(r) | sætin |
| þē(r) | sæti; sætin |
Preterite
| iak;iæk | sætte |
| þū | sætte |
| han | sætte |
| vī(r) | sættom |
| ī(r) | sættin |
| þē(r) | sættin |
Imperative
| þū | sæt |
| vī(r) | sætiom |
| ī(r) | sætin |
Verbs similar to 'sætia'
lætia,
sælia,
sæta,
sitia,
æria,
æta,
bælia,
bæria,
gæta,
hæfia,
Etymology
From Old Norse setja, from Proto-Germanic *satjaną. See: Proto-Germanic '
*satjaną'.
Verbs referencing "sætia"
Swedish
sätta.