Nominal Forms
Infinitive:
gita; gæta; giæta
Past Participle:
gitin; gætin; giætin; gǣtter
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | giter; giti; gitir |
| þū | giter; giti; gitir |
| han | giter; giti; gitir |
| vī(r) | gitom |
| ī(r) | gitin |
| þē(r) | gita |
Preterite
| iak;iæk | gat; gǣtte |
| þū | gast; gǣtte |
| han | gat; gǣtte |
| vī(r) | gātom; gǣttom |
| ī(r) | gātin; gǣttin |
| þē(r) | gāto; gǣtto |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | gite |
| þū | gite |
| han | gite |
| vī(r) | gitom |
| ī(r) | gitin |
| þē(r) | gitin |
Preterite
| iak;iæk | gāte; gǣtte |
| þū | gāte; gǣtte |
| han | gāte; gǣtte |
| vī(r) | gātom; gǣttom |
| ī(r) | gātin; gǣttin |
| þē(r) | gātin; gǣttin |
Imperative
| þū | gite |
| vī(r) | gitom |
| ī(r) | gitin |
Verbs similar to 'gæta'
æta,
gæsta,
gæva,
giæta,
gita,
hæta,
mæta,
ræta,
sæta,
væta,
Etymology
From Old Norse geta, from Proto-Germanic *getaną. See: Proto-Germanic '
*getaną'.