Nominal Forms
Infinitive:
giūta
Past Participle:
gutin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | giūter |
| þū | giūter |
| han | giūter |
| vī(r) | giūtom |
| ī(r) | giūtin |
| þē(r) | giūta |
Preterite
| iak;iæk | gøt |
| þū | gøtt |
| han | gøt |
| vī(r) | gutum |
| ī(r) | gutin |
| þē(r) | gutu |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | giūte |
| þū | giūte |
| han | giūte |
| vī(r) | giūtom |
| ī(r) | giūtin |
| þē(r) | giūtin |
Preterite
| iak;iæk | guti |
| þū | guti |
| han | guti |
| vī(r) | gutum |
| ī(r) | gutin |
| þē(r) | guti; gutin |
Imperative
| þū | giūte |
| vī(r) | giūtom |
| ī(r) | giūtin |
Verbs conjugated like 'giuta'
biuþa,
fiuka,
fliugha,
fliuta,
giuta,
kiusa,
kliuva,
liugha,
liuta,
niusa,
niuta,
riuka,
riuta,
riuva,
riuþa,
siuþa,
skiuta,
skiuva,
þiuta,
Verbs similar to 'giuta'
giæta,
gipta,
gita,
liuta,
niuta,
riuta,
þiuta,
bita,
biuþa,
bruta,
Etymology
From Old Norse gjóta, from Proto-Germanic *geutaną. See: Proto-Germanic '
*geutaną'.
Verbs referencing "giuta"
Swedish
gjuta.