giuta – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of giuta

Nominal Forms

Infinitive: giūta
Past Participle: gutin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækgiūter
þūgiūter
hangiūter
vī(r)giūtom
ī(r)giūtin
þē(r)giūta

Preterite

iak;iækgøt
þūgøtt
hangøt
vī(r)gutum
ī(r)gutin
þē(r)gutu

Conjunctive

Present

iak;iækgiūte
þūgiūte
hangiūte
vī(r)giūtom
ī(r)giūtin
þē(r)giūtin

Preterite

iak;iækguti
þūguti
hanguti
vī(r)gutum
ī(r)gutin
þē(r)guti; gutin

Imperative

þūgiūte
vī(r)giūtom
ī(r)giūtin

Verbs similar to 'giuta'

giæta, gipta, gita, liuta, niuta, riuta, þiuta, bita, biuþa, bruta,

Etymology

From Old Norse gjóta, from Proto-Germanic *geutaną. See: Proto-Germanic '*geutaną'.

Verbs referencing "giuta"

Swedish gjuta.