biuþa – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of biuþa

Nominal Forms

Infinitive: biūþa
Past Participle: buþin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iækbiūþer
þūbiūþer
hanbiūþer
vī(r)biūþom
ī(r)biūþin
þē(r)biūþa

Preterite

iak;iækbøþ
þūbøþt
hanbøþ
vī(r)buþum
ī(r)buþin
þē(r)buþu

Conjunctive

Present

iak;iækbiūþe
þūbiūþe
hanbiūþe
vī(r)biūþom
ī(r)biūþin
þē(r)biūþin

Preterite

iak;iækbuþi
þūbuþi
hanbuþi
vī(r)buþum
ī(r)buþin
þē(r)buþi; buþin

Imperative

þūbiūþe
vī(r)biūþom
ī(r)biūþin

Verbs similar to 'biuþa'

biþa, riuþa, siuþa, biæra, binda, bita, biþia, breþa, bruta, fiuka,

Etymology

From Old Norse bjóða, from Proto-Germanic *beudaną, from Proto-Indo-European *bʰewdʰ-. See: Proto-Germanic '*beudaną'.

Verbs referencing "biuþa"

Swedish bjuda.